…en niemand ziet het.
Althans, voor MIJ is het nu weekend.
JULLIE weekend zit er al op en was wellicht gevuld met frisse lucht, een etentje hier of daar, losse en luchtige babbels, gepruts, gewandel, gefoefel, gerelax.
Nu is het mijn beurt -of toch deze avond en morgennamiddag- en nu komt er NIEMAND buiten!
The agony of it all… argh.
Weet je wat? Ik neem me straks een koffietje en zo’n frangipanne van Corona en dan zal ik wat zondags zitten doen aan de keukentafel. Kwestie van toch één of ander weekendgevoel te hebben.
Niemand komt buiten, maar het is dan ook niet echt weer om buiten te komen…
Ik ben deze namiddag buiten… Namiddagje vrijaf.
Dan zijn we met twee buiten…
Damn, had het eens eerder gezegd dan had je langs kunnen komen. We zouden hier een leuk terrasje kunnen doen met even dat weekendgevoel. Nu zat ik daar alleen met mijn koffie en cakeje te genieten.
Ha, hier zit je…lentesneeuw.be!
Ruilen?
(Niet op letten, ben nog even niet op m’n plooi!)
groetjes
Wij IT’ers pakken ons een dagske congé als we het gepeist hebben. En zalig dat dat kan zijn, oooo yeah…
Waar komt de naam “frangipanne” vandaan?
Zoek het eens op in een etymologisch woordenboek en laat het me weten tegen de volgende les
)