Lentesneeuw

Wat een mens al niet uitvindt om nog eens gezellig samen te zijn… nu ja, uitvinden is in dit geval een te groot woord.

Vriendin M heeft er nu eenmaal een snoezelig klein katje bij en dat kunnen we toch niet zomaar laten voorbij gaan? Dus ik in de vooravond (na een lange dag bloed, zweet en opperste concentratie) naar de supermarkt, alwaar ik voor onze gastvrouw een flesje Martini Rosini -of zo?- heb gekocht (aanrader voor zoetebekken!) en voor de kleine wollenbol twee pakjes “kattensnoepjes”.

Op de parking nog opgehouden door een kennis (ge komt toch ALTIJD bekende mensen tegen, net als ge haast hebt!) en dan roefel roefel naar vriendin. Binnen de kortste keren zat de living vol, waren de glazen gevuld en de salontafel voorzien van heerlijk lekkers. En poezemiene zal binnen het eerste jaar ook geen honger lijden, met al de whiskasmaaltijden en friskiesbrokken die ze mocht uitpakken.

Meer hoeft dat toch niet te zijn op een zaterdagavond?

En nu is ‘t wachten tot de poes haar eerste haarbal oprakelt… en dan is ‘t nóg eens feest )