Het idee had zich al gevormd deze morgen, toen ik van bed naar zetel was getrokken met een emmer onderoks. Gewoon iets gaan drinken is gisteren uitgemond in alweer ietsje meer. ‘t Is vakantie en mijn gal heeft het geweten. Dus toen ik bij de zoveelste wurg met tranen in de ogen mezelf zwoer om nooit of te nimmer nog te drinken, moest ik denken aan de “verdronken vlinder” van Boudewijn De Groot.
En ‘k he der zelve e liedje van gemoakt!
“Bedronken Vlinder”, door Lentesneeuw
Zo te sterven in je zetel met je vleugels vol van bier
Zomaar drijven in het zweet onder het deken drijf je hier
Met je kleuren die vervagen
Zonder zoeken zonder vragen
Eindelijk voor even rusten
En de mannen die je kuste
Geuren die je hebt geweten
Alles ben je nu vergeten
Over je emmer wieg je heen en weer
Zo te sterven in je zetel met je vleugels vol van bier
ps: we zijn nu rond half vier. Alles gaat weer prima met mij en m’n maag. Maar deze avond word ik alweer verwacht voor een etentje en drankje… *schraapt de keel, steekt de borst vooruit, kraakt de kneukels*
Uw mening