[We schrijven 20 juli, de dag dat ik op de 'Kuuremoart' stond in Gent.]
De Romeo’s zetten “Du” in. Twee jongens beginnen overdreven te slowen met elkaar. Vriendin M legt haar arm over mijn schouder en zingt uit volle borst mee. Ik krijg een drang om met mijn aansteker in de lucht te zwaaien. Het vlammetje dwarrelt in de wind voor een volle paar minuten. “Du… allein kannst mich verstehen, oooooh, Duuuuu!”
Een kleine windstoot -of is het mijn eigen gebrul?- doet het vlammetje opeens doven. Nietsvermoedend flikker ik het ding weer aan.
Instant pijnalarm in m’n kleine hersenen! Ze sturen de prikkel door naar mijn duim die zowat aan dat ijzeren rolletje van m’n aansteker (hoe heet zo’n ding eigenlijk?) hangt geplakt. “Du-aaaaauuuuw!”, schreeuw ik. Koud! Water! Denkt mijn brein. Het eerste wat ik zie is de pint van vriendin M. Ik plof er in ware Tom&Jerry-stijl mijn duim in en zie net geen stoom opstijgen.
“Verbrand?”, vraagt vriendin me smalend. Ik reageer enkel met een vertrokken gelaat.
Twintig minuten hoor je een brandwonde onder koud water te houden. Ik heb wel zeker een half uur met m’n duim in vriendins volle pint gestaan. Deugd deed het wel. Maar telkens ik ‘m eruit trok en keek naar de twee witgeblakerde streepjes temidden van het rode kussentje, begon m’n hele duim alsnog te kloppen. Tegen dat vriendin haar pint goed en wel terug kreeg, stond hij al veel te warm, constateerde ze.
Een sorry van mijn kant en een schouderklopje van de hare.
[Lentesneeuw zit momenteel in La Douce France te genieten van de zon (ja, simpel toch?). Maar laat gerust een reactie na. Zij heeft dat immers graag en zal reageren van zodra ze kan -en wil.]
Flashbackposts zijn ideaal als er op vakantie maar weinig te beleven valt…
Ondertussen ben ik in je voetstappen getreden en heb een eerste blogje geschreven. Check it out and let me know.
haha, hilarisch
En aan de andere kant: nog maar eens een bewijs dat ‘Du’ nooit ergens goed is voor geweest. Laat dit een les zijn
groet en geniet van de zon,
Tom
en nu zijn die feesten gedaan en is het inderdaad tijd voor welverdiende vakantie!
Geniet er van.Mijn gestel is me weer es voor geweest en heeft me een paar dagen extra verplichte platte rust gegeven…
Maar dat is wel STROMEND koud water, hé Lentesneeuw… dus eigenlijk had je naar de tapkraan moeten lopen en daar je duim onder moeten steken
)
Eens een kieken, altijd een kieken zeker … ? ;o)
Wat had je gedacht dat het koud vuur was?
Sinds wanneer gaan er prikkels van de hersenen naar de duim? Is het niet een héél klein beetje omgekeerd?
Breeg heeft gelijk, stromend water… en liefst niet koud – en al zéker niet het achterhaalde ijskoud – maar lauw of tussen de twee in om de bloedcirculatie niet te hinderen!!
Dat laatste heb ik trouwens zelf van “mijn” verpleegster geleerd toen ik aan mijn ovenschotel was “blijven plakken”
LOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOL
)))
en achteraf al het bier uit je duim gezogen verondersel ik?