Lentesneeuw

Peggy (of Sneeuwkoningin) richtte een deel van haar postje naar mij deze namiddag… Ze sloot af met dit:

“Dus aan hen die niet durven maar wel willen (ja Sterrekes, gij dus): ga er voor en probeer het uit. Bedenk wat je te verliezen hebt! Het kan toch nooit een echte stevige vriendschap worden met iemand voor wie je dat beetje meer voelt, believe me. Wat heb je te verliezen? Geluk is voor diegenen die het grijpen.”

En zowaar, Peggy meid, naast het feit dat ik me trots persoonlijk aangesproken voelde, heb je au fond natuurlijk ook gelijk.

Ik antwoordde dit terug:

“Sterrekes vliegt gradueel achteruit van haar stoel, hoe meer en hoe verder ze deze post leest. Toch sluit ze af met een smile, want ja, wat heeft ze te verliezen? Niet zoveel eigenlijk. Integendeel, ze zou er een heleboel bijkrijgen, zoals daar zijn:
- regelmatige knuffels
- een privé luisterend oor
- een arm om haar schouder als ze kou heeft
- een gentlemanduwtje in de rug bij het buitengaan van het restaurant
- een viswijf waarmee ze uitgebreid kan kletsen
- een filmpartner

o jee… ik zou dit beter op m’n blog zetten ) *klikt weg*”

Waarmee ik de discussie over het al dan niet mogelijks eventueel kunnen, durven en willen springen hierbij nog altijd in het midden laat. Ik zal wel al het nodige doen om te weten te komen wat de mogelijkheden zijn. No doubt about that. Het zal ook niet het laatste zijn wat u over H. en mij hoort.

En Peggy, zou jij geen positie aan de balie willen ambiëren? Of toch tenminste vakbondsafgevaardigde worden? Je bent verdomd goed in het verdedigen van je standpunt! Bijna had ik met de armen in de lucht uitgeroepen: Ja, Peggy, jaaa! )