Lentesneeuw

Drie uur Vaneigens kijken na mekaar is zálig. Met het rode washandje als mijn persoonlijke favoriet!

Wij hadden thuis vroeger ook zo’n washandje voor de poep. Die waren altijd donker van kleur, wegens voor de hand liggende redenen. Echt, zonder zever.

Iedereen waste zijn poep dus met datzelfde washandje. Eén voor elke dag. We hadden ook speciaal een handdoek voor de poep. Heh. Alles voor de poep lag in feite op eenzelfde krukje in de badkamer. Het poepkrukje, laat ons zeggen.

Waar zijn de poepkrukjes van nu gebleven, vraag ik me soms af. Neem nu… goh, simpel voorbeeld, de badkamer van H. Daar vind ik geen poepkrukje, neen hoor. Wel een nette toren van afwisselend roze en blauwe handdoeken en dito washandjes.

Ik zit aan het blauwe setje nu.