[Twee weken terug, gehurkt kruid aan het wieden samen met de onderdirectrice (don't ask)]
Zij: “En waarom zou je hier niet mogen herbeginnen? Je hebt je toch goed ingewerkt?”
Ik: “Ja, dat wel en ik zou hier heel graag opnieuw staan, maar wat als al die mensen(*) terugkeren uit ziekteverlof? Dan krijgen de andere jonge leerkrachten voorrang voor de uurtjes die nog overblijven en heb ik… niets.”
Zij: “Haja, zo bekeken.”
(*) voornamelijk wegens psychologische redenen *slik*
[Vorige vrijdag, aan telefoon met de onderdirectrice, terwijl de directeur ook in haar bureau staat]
Zij: “Directeur, mag ze herbeginnen?”
Hij van in de verte: “Neen.”
Zij: “Hoe neen? Weet u het zeker dat er geen uren zijn voor haar? Voor Lentesneeuw hé?”
Ik hoor haar plaatsvervangende teleurstelling na nog een paar gedempte woorden. Ze richt zich weer tot mij…
Zij: “Hoe jammer toch… maar als we je nodig hebben, hoor je het zeker! Veel succes met je zoektocht!”
Ik: “Dank u.”
En zo komt het dat ik deze week verander in een sollicitatiebeest. De tanden bloot en de klauwen gescherpt. Ik weet u wel te vinden, full timeke!
Dan wens ik je alvast veel succes op je zoektocht!
En laat ook even mijn oprechte deelneming achter bij je vorige school, wegens het verlies van zo’n leerkracht ;o)
Veel Succes!
Ah, dat is lief van jou!
)
Getverdemme, dat @’#& onderwijssysteem. Vele van mijn vriendinnen zitten er ook in verzeild (ik ook wel, maar dat valt amper te vergelijken. Aangezien we niet extra betaald worden voor docerende uren, krijgen we ze letterlijk rond de oren geklètst)… en het blijkt inderdaad een schattenjacht
Maar je staat er positief tegenover: hup naar die full-time!
En ik brand ondertussen mijn wonderkaarsjes(*). Placebo’s… maar tot nu toe hielpen ze toch al zeer zeer goed
*superduperduim*
(*) roze champagnekaarsen, opgepikt in Verviers. Blijken magische gaven te bezitten. Whooooo….
Bedankt Trits!! Roze kaarsen, mjaaaaaam
)
veel succes lentesneeuw