103 leerlingen de baas kunnen.
5 verschillende handboeken voor het eerst bekijken, een overzicht op hebben en gebruiken.
5 verschillende jaarplannen opstellen.
17 lessen per week voorbereiden.
103 leesportfolio’s verbeteren, 103 x ? taken en toetsen, 103 x 2 examens opstellen en quoteren.
Ergens lijkt dit monsterlijk veel meer dan “20 uurkes lesgeven”. Neen, de ene lesopdracht is duidelijk de andere niet.
U vindt me vanaf nu aan mijn bureautje, zowat elk vrij moment dat ik de komende tien maanden zal vinden.
Dáárom dus heeft een leerkracht “zoveel vakantie”.
*slik*
*geeft steunende schouderklop*
Nooit zo over nagedacht, ben productieleider, 80 personeelsleden iedere halve dag werk geven, ongeveer 10 interims inwerken (waarvan 5 niet afkomen) geen duidelijke leerpaketten, ziektes opvangen, werk verdelen, opvolgen en laatste kwaliteitscontrole, gaan zagen als het niet goed is. Wekelijkse opdrachten uitschrijven, proberen extra werk van de baas afhouden, klachten van klanten nagaan, na gezaag van baas. Iedere week normaal 40 uur van 60 minuten, altijd tenminste 10 meer (60 minuten). kopzorgen. maar mag niet klagen: drie weken in de zomer en één week met nieuwjaar en bijna zoveel loon als een beginnend licentiaat (na 15 jaar). Ik klaag echt niet maar haat de arme-ik mentaliteit van het onderwijzend personeel (die ik respecteer) waarmee ze willen verbergen wat ze eigenlijk zo goed beseffen maar verdrukken
Groeten en courage
Ik weiger aan te nemen dat er minder om geblogt zal worden. Maak er een klassenopdracht van.
las zelfcorrectie in! Bespaar jezelf dus een pak werk!
Veel succes! Als iemand het kan bolwerken, zal jij het wel zijn! (en btw, een blogpauze is niet nodig hoor!
)
@ Bob: je volste recht om zo te reageren. Maar Bob, toch blijf ik erbij. Als beginneling (ik spreek dus niet over de mensen die al 20 jaar in ‘t onderwijs zitten) heb ik geen enkel weekend vrij tijdens de schoolweken. Da’s echt niet overdreven. Een paar uurtjes misschien, ja, maar ik zit alle dagen voor, tussen en na school nog tot heel ‘s avonds laat voor te bereiden en te verbeteren.
Kijk, het heeft geen zin een wedstrijdje te houden over welke job nu zwaarder is. Er zijn verschillende jobs, elk met hun moeilijkheden. Bij de ene word je fysiek moe, bij de andere mentaal. In een job die “doorloopt” ligt de werkdruk meer gespreid, heb je je weekends nog om uit te rusten. In het onderwijs zijn het “rushen” van ong. 8 weken, zonder weekends, waarin je sociale leven plat ligt. Daarna een vakantie van 1 à 2 weken, waarin de eerste dagen als echt verlof dienen en de laatste alweer om voor te bereiden ed.
Allez soit. Ook dat hoort er dus bij: het imago van de arme-ik-leerkrachten moeten verdedigen.
Jij ook courage Bob.
je hebt idd geen enkele weekend vrij als beginneling. Na een jaar of 3 loopt het wel los en weet je geen blijf meer met je verlof… Nu, aan de andere kant: je moet wel elke dag voor een klas staan. Ik doe het voor geen geld ter wereld en zelfs niet voor 3 maand verlof. Degustibus et coloribus… (of zoietske)
Voor een leerkracht die zijn of haar job met hart en ziel doet (zoals jij dus duidelijk) houdt het werk nooit op. Ik kan er door mijn persoonlijke achtergrond van meespreken.
En als je je job met hart en ziel doet, dan hoef je je helemaal niet bezig te houden met je imago te verdedigen. Laat anderen maar denken, Lentesneeuw. Ondertussen doe jij toch maar stiekem wat je graag doet, ook al kruipt er veel werk in. Want ik ben ervan overtuigd dat de voldoening die je hoe dan ook zult halen (in de ene klas misschien al wat meer dan in de andere) uit de vele energie die je in je onderwijsactiviteiten stopt, veel meer waard is dan elk commentaar dat je nog te slikken zult krijgen. In de meeste gevallen trouwens van mensen die de stap naar het onderwijs nooit zullen durven te wagen, hoewel leerkrachten het toch zoveel beter hebben dan een ander. Courage!
ik val lentesneeuw volledig bij.
Een vriendin van mij is ook onderwijzeres en die heeft minder tijd vrij dan pakweg mijn dubbele shiften draaiende zonnekoning.die heeft tenminste nog zijn wettelijke congés en zijn zon-en feestdagen én zijn avonden als hij thuiskomt van zijn werk.Leerkrachten hebben inderdaad veel voorbereiding te doen,verbeteringen en dergelijke en ah ja,klein detail,ze moeten dan nog eens elke dag het geduld opbrengen om voor een klas te staan…
Sterkte meid,mijn hart krijg je alvast onder je riem!
Gevoelig onderwerp, toch
) Iedereen heeft gelijk voor mij, leven en laten leven…het is een eindeloze discussie, dan heb je nog educatieve medewerkers die in allerlei instellingen vormingen moeten geven en télkens voorbereiden in normale arbeidsregimes (uren van 60 minuten, nooit vergeten) en met normaal verlof.
Het belangrijkste is dat je het werk graag doet en niets is beter of slechter dan iets anders.
Goedbedoelde tip: Over alles bestaan volledig uitgewerkte paketten waardoor je de voorbereiding kunt verkorten, het warm water moet niet telkens her uitgevonden worden.
Vriendelijke groeten
Onderwijs
Tovert steeds weer een monkelend lachje om mijn mond.
De pauzeknop van m’n ouwe VCR heeft de geest gegeven
hmja, elk werk heeft zijn voor-en nadelen. Ik zou ook kunnen doorgaan over het aantal weekenduren dat ik moet kloppen, maar ik moet niet zagen over lange wachtrijen aan pashokjes of aan kassa’s van de colruyt als ik mijn boodschappen tijdens de week doe
Druk, druk,druk. Zorg maar dat je jezelf niet voorbij loopt.
och laat ze gewoon veel aan zelfstudie doen, zelfverbetering en “in stilte lezen”. Ik heb zo veel leraren gehad :p
zoveel te meer tijd voor jezelf en de leerlingen worden zelfstandiger
Ik heb nog leerkrachten aardrijkskunde gehad die ik één uur in de week had. Drie weken op de vijf gaf ze een video, een documentaire waar we niets moesten van kennen. De vierde week draaide ze er in één uur een hoop leerstof door, zodat ze dan tóch eens een toetske kon geven. Ze stond daar wel elke week in haar couture mantelpakjes met vijf centimeter make-up…
Maar dat zijn de slechte natuurlijk :p.
Als je echt je leerlingen wil motiveren en iets bijbrengen, kruipt er inderdaad veel tijd in… Ik heb twee ouders in het onderwijs (al is het wel muziekschool en avondschool), een schoonvader en tot voor kort een schoonbroer… En ik zie ook hoe ontzettend veel werk het is, hoe frustrerend het kan zijn als je tien keer iets uitlegt en ze het nog verkeerd doen, hoeveel werk er naast het lesgeven nog bijkomt (schooluitstappen, eetweekends, opendeurdagen…). Het is ook een enorme verantwoordelijkheid: jullie zijn verantwoordelijk voor de toekomst van uw leerlingen, een slecht studieadvies, attest of een “talent” dat niet ontdekt wordt, het kan veel doen…
Nu, als je over tien jaar leerlingen tegenkomt die zeggen dat ze toch zoveel aan uw lessen gehad hebben, dan zal je dat wel allemaal vergeten denk ik
.
Veel moed ermee!
En trek u niets aan van verbitterde mensen die neerkijken op het onderwijs, het is omdat ze er zelf nooit ingestaan hebben…
Dank aan de mensen die me bijvallen, dank ook aan de mensen met een meer kritische blik. Ach, ‘t is overal wel iets. Eén ding is zeker: deze leerkracht heeft er waarlijk zin in! En dat maakt mijn hoop werk wel interessanter om dragen.
Thx ;o)
de ene lesopdracht is inderdaad de andere niet. in geen enkele andere sector werkt de ene dubbel zo veel als de andere voor eenzelfde loon. een leerkracht met 103 leerlingen én titularis én 5 springuren verdient exact evenveel als een leerkracht met 56 leerlingen, zonder titularisschap (heet dat zo?) en met één springuur. ik ken het leerkrachtenvak ook van zeeer nabij (ze ligt op dit moment hier enkele meter verder te slapen om uit te rusten voor de grote start van maandag ;D) en ik sta er nog steeds van te kijken. en het is niet alleen de beginnende leerkracht die ‘geen tijd meer heeft om te bloggen’, ook zij die al 15 jaar in ‘t vak staan.
in ieder geval veel plezier!
Ja, zelfs na 15 jaar… De leerplannen worden constant veranderd, en er wordt steeds meer nadruk gelegd op “zelfstandig werken” en “kritisch nadenken” en zo van die dingen. Een leerkracht Nederlands die in de laatste jaren de leerlingen laat essays schrijven en massa’s boeken lezen (ik zat in Grieks-Wiskunde en moest meer boeken lezen dan die van de Moderne Talen :p), heeft ook meer werk dan iemand die ze laat dictees maken, veronderstel ik… Daarbij: alles evolueert, tegenwoordig moeten ze kunnen via internet werken, en dat is niet voor iedereen even evident, heb ik al gemerkt. Plus: hoe verder je geraakt, hoe meer moeite je moet doen om “mee te zijn” met je leerlingen, qua generatiekloof.
En nu ga ik stoppen, dat je nog altijd goesting hebt om eraan te beginnen
.
Need I say more, eigenlijk?
*maakt een buiging naar de lezers toe en neemt de leerplannen ter hand, zodat ze zich een beeld kan vormen van de leerinhouden van de voor haar nieuwe richtingen, waarvan ze nog geen handboeken heeft en ze dus de eerste lessen uit haar duim zal mogen zuigen, maar ze klaagt niet, integendeel*
Interessante discussie!
Daar doen we met plezier aan mee 
Wel, vanuit mijn job heb ik de ‘luxe’ om met een enorm breed amalgaam van jobs in contact te komen (maar goed ook, anders zou een doctoraat Arbeidspsychologie maar povertjes zijn). Een zeer interessant gegeven, want het is inderdaad zo: iedere job blijkt te kampen met zijn eigen voor- en nadelen. En het gras lijkt, vooral in tijden van hoge werkdruk en weinig ontspanning, toch wel eens zo groen op een ander. Maar vergeet nooit om te focussen op hetgeen really matters: dat je het graag doet. Mijn uren trekken op niets. De luxepositie van ‘flexibele uren’, en ik klop er met gemak 45+ per week. Het hele jaar door. Twee/drie weken vakantie waarin ik best naar het buitenland trek, wil ik niet ‘per abuis’ toch weer mijn werkmailbox openen om ‘interessante nieuwtjes’ op te pikken
En zelfs hier op vakantie zit ik stiekem te snuffelen in nieuwe (welliswaar minder geladen) vakliteratuur. Maar ik doe mijn job dood-dood-doodgraag. En die vele uren neem ik er met plezier bij. Uiteraard minder als ik na enkele jaren pas feedback krijg op een paper en deze dan in 2 weken in een nieuwe vorm mag gieten 
Maar dat hoort er dan weer bij 
Mijn eigen ervaring vanuit mijn ‘werkveld’ is alvast de volgende: workload is (vooral in ‘dienstverlenende jobs’ zoals het onderwijs, maar ook in andere cotees) correlationeel verbonden aan inhoudelijke prestatie. Met andere woorden: je kan een mooi grafiekje tekenen met op de horizontale as ‘inhoudelijke prestatie’ en in de verticale as ‘werkdruk’. En in die grafiek kan je een mooi stijgend lijntje tekenen (ruwweg, want uiteraard speelt ook je aantal jaren ervaring een rol). Of in het Nederlands, hoe gemotiveerder je bent om je job daadwerkelijk ‘goed’ te doen, hoe meer uren werk je daarin steekt. Als leerkracht Lentesneeuw betekent dat dus heel wat werk (als assistente Trits helaas ook, gnigni). Een andere optie is de leerkrachtenweg van Maxie: ‘zelfstudie’. Aan ieder van ons de keuze… die bij ons past!
Respect
En ook aan Trits bedankt voor deze opmerkelijke bijdrage!
Vooral in lengte dan
*gniffel*
Komkomkom. Laat ons niet overdrijven.
Het onderwijs is de enige job die ik kon combineren met mijn alleenstaande moederschap van vier kinderen indertijd. We kunnen niet ontkennen dat er iemand zoveel verlof heeft als wij.
Een ander pluspunt waar wij – onderwijzend personeel – nooit aan denken, is dat na iedere trimester het werk afgerond is. Iemand in de privé die na drie weken vakantie terugkeert naar de werkvloer, krijgt als eerste aanblik een torenhoge stapel dossiers die gewoon zijn blijven liggen tijdens zijn afwezigheid… stress!
Het werk ‘s avonds en na schooltijd is inderdaad redelijk yukkie, maar redenen om te klagen? Neen. De schoonste job die er is. Boeiend, gevarieerd en rotjong allerhande.