Lentesneeuw

Ik heb vandaag het haar van mijn nichtjes tot tweemaal toe gewassen. De lieverdjes hadden eerst besloten een cool moddergevecht te houden op het land achter ons, zijn daarna met twee in bad gekropen, om daar hun haar te “wassen” met Dove Body Lotion. “Dank u tanteke”, zeiden de twee snoeten wat beteuterd, nadat ik de witte brij met flink wat massagetechniek uit hun haar had gefoeterd. Daarenboven nog een deskundige uitleg over het precieze verschil tussen body lotion, shampoo en conditioner (listen up, mini-me’s!)

Ik heb vandaag escorte gespeeld voor een bejaarde meneer die me aansprak op straat. Zijn twee kleinkinderen bleven bedeesd achter zijn broekspijpen staan. Hij zocht een rustige plek waar ze een pannenkoek en een cécémel konden degusteren. Omdat ik toch die weg uitmoest -en ik zo al zag dat mijn wegbeschrijving niet zou blijven hangen-, gebood ik hem mij en mijn wagen te volgen. Met m’n arm uit het raam gebarend dat hij moest afslaan, daar waar ik rechtdoor moest naar huis, besefte ik dat niet iedereen dit zo zou gedaan hebben. Of toch?

Ik ben vandaag met een jerrycan naar een benzinepomp gereden. Een meneer was met zijn bestelwagen zonder diesel gevallen, vlak aan onze deur. Ik was nog maar net thuisgekomen van de winkel, of hij kwam me al tegemoet. Ik aanhoorde zijn verhaal, ging op zoek naar onze jerrycan, nam zijn briefje van 10 euro zonder verpinken aan en sprong weer in m’n wagen. M’n ouders hadden de ongelukkige ondertussen al binnengeroepen voor een tasje koffie. Na het uitdrinken van zijn tweede tas en het overhevelen van de diesel uit de jerrycan in zijn wagen, tufte hij pruttelend verder.

Dáárna kon ik eindelijk de welkomstbrochure, het schoolreglement en het vademecum beginnen lezen, waarin onder andere stond dat onze school -en dus zeker de leerkrachten- christelijke waarden en normen moeten uitstralen.

Bijna voelde ik me verlicht worden door de Heilige Geest. Bijna.