Lentesneeuw

Ja hoor. Ik ben er nog steeds op dit late uur [1:36] …

Nee, ik zou niet echt komen klagen over die 7 uur dat ik hier al voor mijn pc-scherm gekluisterd zit, al surfend, zoekend, puffend en blazend. Want, oké, het heeft allemaal met m’n werk te maken en oké, met het feit dat ik voor één bepaalde klas maar geen handboek vind, samen met tig andere Vlaamse leerkrachten die soortgelijke noodkreten slaken op allerhande fora.

Eigenlijk wilde ik nog even komen vertellen wat voor een godsgeschenk er uit de hemel is gevallen deze avond. En nog maar eens het bewijs leveren dat toeval niet bestaat.

Flasback naar zo’n zes uur geleden. Ik schuim het internet af en klik op alles wat te maken heeft met “Zakelijke Communicatie Nederlands”. De moed zakt me steeds meer in de schoenen, want wát begod moet ik mijn leerlingen morgen voorschotelen? Het vak is totaal nieuw voor mij en het leerplan blijft heel vaag over de eigenlijke leerstofonderwerpen.

En dan beland ik op een forum met bovenaan mijn zelfde vraag. Enkele reacties verder een antwoord van een naam die mij wel heel bekend in de oren klinkt. De jongedame -ik mag wel collega zeggen- had geantwoord dat zij al enkele jaren het vak geeft en ondertussen een eigen cursus heeft uitgewerkt. Zij schiet ons groentjes graag ter hulp, zegt ze enthousiast. Maar die naam… god, vanwaar ken ik die? *lightbulb* Maar natuurlijk! Een vriendin van mijn vroegere hogeschoolvriendin! Helemaal vanuit het verre Limburg )

Waarop de bal aan het rollen ging: belletje, binnenkomend smsje met nummer, nog een belletje (“Hey, lang geleeeeden!”), binnenstromende mailtjes, en nog eentje… en nog eentje. Woooooow! Heb ik dus gans haar cursus zomaar gekregen! En een jaarplan! En toetsen!

Maar! Hoewel ik haar oneindig dankbaar ben voor al dit materiaal, blijft het een blanco elektronische cursus. Dus moet ik eerst zelf nog alle invulvragen en oefeningen correct oplossen. Vandaar alsnog het lange zoeken, puffen en blazen. Maar ik heb nu tenminste een houvast. Thank god!

Dus… hoe raar kan het lot lopen?

Wat me opeens deed terugdenken aan dit hier. Ja, er zou mij een bekend persoon een handje toesteken in mijn job. Een fulltime heeft enigszins een beetje op zich laten wachten. En ja, ik zou nog moeten opletten voor hogere instanties (en héb ik vandaag de zoveelste verkeersboete in m’n bus gekregen? Grmpf). Een partner en een dood punt daarna. Jammer genoeg ook hier check.

Benieuwd dus in welke puntjes nog meer waarheid zal schuilen.

En dit is een verdomd lange post geworden, zo in ‘t midden van de nacht!