Weet je wat mij opvalt? Dat ik hier geen algemene bedenkingen meer plaats. Losse gedachten over wat er buitenshuis gebeurt, een beschrijving van de man naast mij in de file, een overpeinzing bij het lezen van de krant.

De laatste posts zijn een aaneenrijging van wat ik meemaak in mijn eigen leven. En eerlijk. Is dat nu interessant? Ik begon aan deze post met de bedoeling alweer te schrijven over school en hoe ik het er gisteren ziekgeweg heb vanaf gebracht. Maar… neen.

Ik wou dat ik jullie iets bedenkelijkers kon brengen, iets grappigers, iets spannenders. Laat dat nu net de dingen zijn die ik een beetje begin te missen momenteel.

Men is wat men schrijft, of zoiets. Ik wacht af tot ik een deftiger onderwerp tegenkom.