“Mevrouw, kan ik je onder de middag even spreken?”
Ze staat aan de deur van de leraarskamer en zegt het ietwat op gedempte toon. Ik wacht met een vragende blik op de reden, maar die wil ze klaarblijkelijk nog niet kwijt. Ze kijkt wat onzeker, verontschuldigend haast. Ik zeg: “Ja, natuurlijk. Laten we hier afspreken straks, goed?”
Twee uur later staat ze er. Een beetje afzijdig van de rest, wachtend op mij. Ik bemerk nog steeds de twijfel in haar ogen. Of we niet ergens binnen kunnen gaan, in een leegstaand lokaal of zo? Op dit moment bedenk ik mij dat het niet over de taak tegen volgende week zal gaan.
We gaan zitten, recht tegenover elkaar, een beetje casual. En ze begint. Over haar studiekeuze en of ze niet beter zou gaan werken eens ze achttien wordt dit jaar. Over haar stugge ouders, over geen luisterend oor vinden. Ik geef mijn visie en stel me begrijpend op. Uiteindelijk is het haar keuze, als ze maar weet dat een diploma heel belangrijk is. We zijn inmiddels een veertig minuten verder.
“O ja,” zegt ze, “en dan is er nog een tweede ding”. Ik ben net bezig m’n jas weer aan het dichtknopen, klaar voor het toezicht in de refter. “Ja?”, vraag ik. “Drie weken geleden is het uitgeraakt met mijn lief.” Ah, denk ik, daar komt de kat op de koord met -hoe kan het ook anders- liefdesperikelen. Ik geef het kind een meelevende blik. “Ja want…” stamelt ze verder, “…ik heb zware gevoelens gekregen voor een ander.”
“Oei,” zeg ik, “dat kan al eens gebeuren, nietwaar”.
“Maar ‘t is onmogelijk”, antwoordt ze.
Ik maak aanstalten om ondertussen al naar buiten te lopen en wil net beginnen over hoe communicatie toch zo belangrijk is in het leven, dat ze haar gevoelens zeker kenbaar moet maken. Maar ze valt me snel in de rede: “Want het is mijn leerkracht Nederlands waar ik verliefd op ben.”
“Ah…zo.” Ik doe weer een pas achteruit en kijk het meisje aan. Vraag me niet met welke blik. Aan haar baggy jeans en kort funkkapsel had ik wel al vermoed dat ze eerder voor de meisjes was. Maar de reden waarom ze altijd volop meewerkte in de klas, dat ze meestal eerst in de rij stond, dat ze het dubbele aantal bladzijden had volgeschreven dan gevraagd voor een taak… daar had ik niet het flauwste benul van.
Allah, dat is inderdaad wel even slikken seg! Nu, het lijkt me wel makkelijker om te zeggen ‘lieve meid, ik ben te oud voor jou en heb eerder een boon voor jongemannen’ dan ‘maar jongen toch, ik ben een oude doos vergeleken met jou’?
Of lijkt dat maar zo?
Het goede nieuws is wel: u ligt goed in alle markten
Wahey en lang leve het weekend
Hoezee… mja… ik heb haar idd gezegd: het is onmogelijk, dat weet je wel. Laat het maar bedaren en bekoelen. Waarop zij zich luidop bedacht dat het nu wel raar moest zijn in de volgende lessen voor mij, wetende dat… Ik antwoordde daarop dat ik nog zo gauw niet van mijn stoel val.
Afgesproken met de leerlingenbegeleiding dat, als ze er nog eens op terugkomt, ze er met haar over zullen praten en, indien nodig, mij voor een andere klas zullen zetten.
Yiha.
oejee de juf heeft touché
maar goed aangepakt, want voor ‘tzelfde geld wordt het wel ongemakkelijk (als ze zich niet ‘gedraagt’)
haha macht erotiseert zeker?
wel dapper van haar om da zomaar tegen u te zeggen !!
Geen makkelijke situatie. Zij moest het kwijt, maar jij had het misschien liever niet geweten?
Hmmm, uw leerlingen kunnen u toevallig niet online opsporen, hoop ik (voor u en de leerlinge met funkkapsel in kwestie)?
Maar verder wel een wtf-situatie…ik zou zo goed niet weten hoe te reageren. Goed gedaan!
Toch vind ik het spijtig dat het gezicht dat U moet getrokken hebben bij het horen van deze ontboezeming, niet op de gevoelige plaat is vastgelegd.
Succes met de toekomst want dit is inderdaad wel een netelige kwestie.
Was getekend
holyshamoly! komt dat tegen! wel ferm van dat meisje maar ambetant voor jou denkik…veel succes alvast!
Ik heb alle begrip voor die leerling.
Ik blijf zelf ook op mijn honger zitten.
Mja, c’est la vie.
Jef
Ik had veel afwijzender gereageeert ,een beetje boos zelfs. Een overduidelijke nee had ze gekregen.
Ook direct andere leerkrachten inlichten voor het geval haar verliefdheid verandert in haat of jaloersheid en misverstanden de wereld ingestuurd worden.
Nu blijft ze hopen en dat is niet goed.
Kalverliefde, gevaarlijke stuff voor tieners
Duvel
@ Jeff: maar maar… wie niet waagt, zeg ik altijd!
@ Duvel: Hola, ik héb direct een aantal leerkrachten ingelicht (deels ook omdat ik zelf paf stond) + de leerlingenbegeleiding ingeschakeld. Hopen? Ik heb haar geen hoop gegeven hoor. Duidelijk gezegd dat het onmogelijk was.
always good to know that you have alternative options
*denkt bij glas wijn*
Zijn options niet altijd (an) alternative?
*filosofeert verder*
oeps, wij hebben er een concurrent bij:-)
Cool
Ambetant waarschijnlijk ook hoor, but still…Wat een indruk moet ge wel niet gemaakt hebben, nog geen maand in uw bijzijn en het lief – jongen of meisje? – al gedumpt, you go girl 
@Trits: Er zijn ‘mainstream’ alternatives en ‘alternative’ alternatives. Zo blijkt rock Werchter een ‘mainstream’ alternative te zijn volgens sommigen. Door thuis te blijven, denken zij ‘alternative’ te zijn. Helaas hebben die ‘alternative thinking people’ niet door dat zo denken al lang niet meer alternative is, zodat ze zelf zijn wat ze denken te hekelen: ‘mainstream’
*stopt met filosoferen, want de suikerwafel met chocolade is op
@Lentesneeuw: amai, ergens moet dat meisje toch al helemaal ten einde raad zijn als ze er al zo vroeg mee komt. Durven toegeven dat je verliefd bent aan iemand van het zelfde geslacht is al moeilijk, die persoon het dan nog zeggen is nog moeilijker, en al zeker als die persoon dan nog een leerkracht van je is. Ergens moet je haar toch bewonderen voor haar moed.
En aan de andere kant: het is niet iets waar je zit op te wachten, neem ik zo aan… Hopelijk lost het probleem zich vanzelf op
Bwah, pas op Tom… ik heb ook enkele vriendinnen-met-boon-voor-madammen en qua profiel zijn die toch wel assertiever en iets minder op hun mond gevallen (soms zou ‘eerst tot 10 tellen en dan handelen/babbelen’ zelfs geen luxe zijn
) dan het doorsnee mieke. Zelfs in hun tienerjaren al. Ik vind het chapeau dat ze dit zo eventjes aandurfde, die leerlinge! Maar op zich verbaast het me eigenlijk niet zooooveel 
(of misschien kwam ik afgelopen week al genoeg assertiviteit tegen tijdens mijn eigen werkuren?) Nu nog hopen dat deze jongedame even vlot overweg kan met die ‘afwijzing’…
Wat er ook van zij, Lentesneeuw geeft er vast wel een lap op
(cfr. vorige posts)
bwa, ik geloof echt niet dat er een verband is tussen mondigheid en assertiviteit enerzijds en geslachtelijke voorkeur anderzijds.
Trouwens: je zegt het zelf Trits: het zijn jouw vriendinnen. Dus denk ik dat die per definitie assertief en mondig moeten zijn om kans te maken vriendin te worden van jou.
Wauw, dat zal wel even slikken geweest zijn. Een onbereikbare liefde hebben als je een puber bent, is wel erg pijnlijk, maar die liefdes worden dikwijls toch ook gekenmerkt door hun kortstondigheid hé. ‘t Is te hopen voor jou dat die theorie nu ook opgaat!! Hoe was het tijdens de eerstvolgende les in haar klas?
Amai zeg, we zijn nog geen maand bezig en het is al zover… Ben onder de indruk!
Dat lost zichzelf wel op, zulke dingen…
en, kust ze goed? ;o)