Wisten jullie dat 190 op de autostrade een ongemeen vervelende druk zet op je oren? Zelfs al zaten we “veilig” in zijn dikke Volvo, het donderende geluid begon gevaarlijk te lijken op dat van mijn Polo’tje tegen 140. Wat zoveel wil zeggen als: help.
Wist je dat het op die manier maar twintig minuten duurt om van Leuven naar Heusden-Zolder te rijden? Wist je dat er achter het parcours aldaar geweldig riante villa’s staan met soms wel twee zwembaden in de tuin?
Hijzelf had nu nog geen zwembad, zei hij, maar zou het niet prachtig zijn als hij het daar ergens liet uitgraven? Hij wees triomfantelijk naar een hoopje struiken. Het was donker en dus zag ik het niet zo goed. Dat zei ik dan ook eerlijk: “Ik zie het niet zo goed”.
Ach, welja, de tuinman was ziek, liet hij zich ontvallen, en de poetsvrouw was nu ook net opgestapt. Het huis met strakke inrichting bleef dus een beetje alleen achter, omdat hijzelf vooral in Luxemburg verbleef. Zijn hoofdverblijf, by the way. Ah, en daar! Aan die teaken meubels hadden zich al ontelbare barbecues afgespeeld!
Ik ging terug binnen en nam een slok van m’n cola. Wat ik dacht nu? Ha! Ik moest glimlachen. “Zo’n levensstijl ben ik niet… euhm…gewoon”, probeerde ik. Maar hij ontkrachtte. Hij was maar een jongen van normale, doodsimpele afkomst. Ik keek naar de glazen vitrine achter mij. Daar lagen tentoongesteld tussen blinkend kristal: een visitekaartje van Hof Van Cleve en een polsbandje van Roland Garros. “Jaaaja”, lachte ik vet. Ik stak het niet onder stoelen of banken.
Of ik hem nu aan het uitlachen was.
Dat had hij me eerder in het Leuvense restaurant ook al gevraagd. “Maar weet je, ik hou niet zo van carrièrejagers. Een beetje, oké nog, maar een hoge businessman zoals jij? Iemand die dan nog regelmatig in de kranten wordt vernoemd? Wat zit jij in ‘s hemelsnaam toch op chatrooms te doen…” Ik begon de mossels in mijn paëlla met de hand open te prutsen. What the hell.
Waarom hield ik me zo bescheiden? Waarom veroordeelde ik mensen met geld? Iedereen houdt toch een beetje van luxe, niet? “Neen.” Oké, hij zou ook zonder kunnen, bewijzen zijn verre extreem avontuurlijke reizen. “Ha! Maar dat is om jouw materiële wereld eens te kunnen ontlopen. En jij kan je die extremiteiten veroorloven, wat dan weer een luxe op zich is.”
“En nog eens iets. Praat jij altijd zo uiterst mooi AN? Bij je vrienden ook? Bij je ouders?” Neen, natuurlijk niet, maar hij moest nu toch een beetje indruk maken op mij. “Denk je? Vind je echt? Zou het niet beter zijn jezelf te kunnen zijn?” Touché, zei hij. Die zat.
Ik dronk mijn glas leeg en plofte het neer. Het wankelde en kwam zonder vallen tot stilstand. Ik had teveel op. En een fles van jouw allerbeste rode wijn, had hij de ober bevolen. Pffrt. Wijn. Rode dan nog! Een kriek bij het eten zou me meer gesmaakt hebben. Maar dat vond hij niet echt kunnen in deze keet. Stond het überhaupt wel op de kaart?
Toch bedankt voor het etentje op jouw Visakosten. Je bent m’n type niet. Niet qua uiterlijk en eigenlijk ook niet zo qua inborst. Toegegeven, je zat wel stoer in je lederen autozetel, zo achteruit geleund, op allerlei knopjes aan het duwen, onderwijl je Blackberry aan het lezen en op een haar na de zijkant van een vrachtwagen gemist. Rood of groen. Die zijn compleet evenwaardig voor jou. Het flitste, inderdaad. Maar jij bleef er ijzig kalm bij, want die gele nummerplaat van jou met een zwarte L ervoor… die kunnen ze niets maken.
Grappig wereldje.
WTF ?
Meisje, ‘t klinkt allemaal wat cryptisch, maar toch, ‘k heb medelijden met U als ik het zo lees …
Man man man … Waar zijn de juiste waarden toch naartoe ?
En dan moet je eens voorstellen wat er gebeurt als ‘zo een geval’ halsoverkop (om welke reden ook) verliefd op je word. Een verhuis, verandering van vaste partysteks(°), een nieuw GSM nummer en een slinke list van de parentes om hem ook daar buiten te houden mochten niet baten. Mijn ‘te-nemen-of-te-laten’ big mouth buitenwipperbuddie des te meer. Na een confronterende ‘ga maar ergens anders feesten, uw centen moet ik niet hebben’ een ware sociale afgang bij de ‘rijkeluisvrienden’. Natuurlijk werd hier in de publieke kringen duchtig over geroddeld. Maar ik was er toch maar van af. Phew!
Neen, je hebt helemaal gelijk. Dat oppervlakkige geeft zo een vreselijk vies gevoel. Niet dat de jongen op zich daarom een slechte inborst heeft… maar sommige dingen zijn gewoon niet te koop. En het idee alleen al dat iemand ook maar (onbewust) denkt om via al die leuke dingen je sympathie, respect, whatever te winnen, roept bij mij alvast 1 gedachte op: dààààr is werk aan. En werk, daar houden we niet van. Relaties zijn al complex genoeg!
*blèèèh*
(°) niet te verwarren met party-seks
@ Mefisto: Heb geen medelij
) Ik kwam, keek en keerde mijn kar weer om. Hehe. Nee. Was enkel en alleen mijn bedoeling om er eens uit te zijn voor een avondje. Dat had ik ‘m vooraf duidelijk gezegd.
@Trits: O jee, jij dus meegemaakt… en ik dat ook helemaal niet zien zitten. Nu, het zal er denk ik ook niet van komen. Ben achteraf ook heel duidelijk geweest
)
Lol, ik dus ook. Dàcht ik (maar toen was ik ook wel 5 jaar jonger en had ik nog geen blog ter beschikking om dit in alle objectiviteit te overleggen met de rest van Vlaanderen). But he wouldn’t take no for an answer. Ondertussen had ‘ie ook al wel geleerd dat ‘waar een wil een weg is’ (die centen heb je natuurlijk ook niet zomaar, tenzij je ouders er uiteraard zelf in rondzwemmen en met plezier hun rijkdom delen met hun spruiten) en dat alles een prijs heeft (zeer interessant discussietopic!). En niet simpelweg te koop zijn, blijkt dan weer een extra motivator voor een stevig (gouden?) tandje bijsteken. Hij bedoelde het alleszins niet slecht, hoor
Maar niets voor mij. Allez man, de kleine flesjes boebels naast de fruitsap in de frigo voor als je ‘even zin hebt’, glazen toiletdeuren die ondoorschijnend werden als je je gat op de pot placeerde (is het daar waar ‘van de pot gerukt’ huist?), ingebouwde visbakken in de vloer en luxecruises op zee. Brrrrr. Vreemde boel, die rijkerds…
Haha! Sauna en jacuzzi toch ook, neem ik aan? Aja, da’s toch het minste wat je in huis kan hebben…
)
Ik vond het vooral mijn nieuwsgierigheid en daaruit voortvloeiend “onderzoek” naar de diversiteit onder mensen ten goede komen. Maar ook niet meer.
Ik ga werken zie. Noeste arbeid.
ik ga me eens een rijke madam met een sportwagen onder haar kont daten ze om in haar zwembad of yacuzi te praten over de mateiële dingen de slevens en voroal de nie-materiële
Het is goed dat je onmiddellijk laat weten dat je het zo niet ziet zitten.
Je weet wat je wil…
brrr lijkt me maar niks! wegwezen. zoef
An?
Indruk maken is het devies.
Het lijkt mij een figuur uit een stripverhaal of iemand die veel naar Vlaamse soap kijkt. Je hoeft je niet te verantwoorden dat je hebt laten meeslepen.
Btw, hoe ben je terug thuis geraakt?
Kus
Guy
Godverdimme, lederen zetels zijn anders wel meer dan luxe alleen. Ik moet geen auto meer zonder hebben
.
Maar een blackberry? Niet strak genoeg.
Zitten tokkelen tijdens het rijden? verwerpelijk qua rijgedrag en boers ten aanzien van gezelschap.
190 rijden? Nutteloos en asociaal.
…
vreemd gedrag, en ook niet echt mijn ding moet ik zeggen. De vrouwelijke versie zou ook geen aangenaam perrongezelschap zijn voor mij
groet,
Tom
Bij zo’n gast zou ik me ook niet op mijn gemak voelen, daarvoor ben ik teveel boerendochter
Maar dat glas dat ondoorschijnend word, daar streef ik dan wél weer naar 
‘t Is ook nooit goed!
Was getekend
Ninaserrotto (*slik*, dat spreek de deze niet in een ruk uit
…): no you don’t. Op de pot is dat eeeeecccht niet comfi 
Een ingebouwde plasmatelevisie op de muur of deur voor me daarentegen, dàt zie ik wel zitten
Graag met voorgeprogrammeerde fashionprogramma’s, zodat ik tijdens de boodschap gelijk mijn ‘ei’ kan leggen.
Whoohoow!
Scuzie, van werkstress word je blijkbaar naast idioot ook debiel *slik*
Is maar kwestie van gewoonte volgens mij, en als het in uw eigen huis is…
Hoe noemen ze dat nu weer? Compensatiedrang? :p
maar kon nu niet meer klagen dat je geen geld hebt he
dit is dus speeddaten
Pfffff… één grote diepe zucht…. Hij zal idd iets te compenseren hebben, vermoed ik zo
vandaar dat ik blijf bij die ene mr Rebound en daarmee basta!
hoe verder ik las, hoe meer ik dacht: ‘niet doen, L, niet doen!’, wat gelukkig niet nodig was. er loopt wel beters rond op deze aardkloot…
Allez jong, en had je dat niet door toen je ermee chatte? Dat druipt er toch af, of niet?
Ik zou willen dat je tot over je oren verliefd was maar ik heb
het vage vermoeden dat je eerder tot over je oren in het werk zit. Jammer want het valt hier wat stil.
Dat impulsive dating is blijkbaar verloren tijd beste lentesneeuw. Jammer. Dat je zo op voorhand zegt waar het op staat (heel eerlijk) wil m.i. zeggen dat je heel goed weet wat je wil. Waarom dan nog zoiets doen. Een follieke moet kunnen maar toch.
Goede of een niet goede, de ervaring is er geweest
[...] Monsieur Luxembourg. Ik heb al een volledige post aan u gewijd. Meer hoeft dat echt niet te [...]