Lentesneeuw

Een gezellige en vanoudse date met m’n beste vriendin M, de allereerste ontmoeting met haar kersverse loverboy, het feit dat (vind dit een verschrikkelijk lamme aanloop van een zin, maar soit) ik nog niet moe ben na dit alles én het feit dat (maar wel gemakkelijk, ha!) ik getagged ben geweest door VIER medebloggers…

maakt…

dat ik het niet kan laten mijn schrijfkronkel in gang te zetten om jullie een heus rariteitenkabinet van mezelf voor te schotelen.

Eerst en vooral de links: Nina, Trits, Syho en Breeg. Ik dank jullie zeer voor deze waardering!

The rules (die velen onder jullie nu wel al vanbuiten kunnen meedrammen):

Link the person who tagged you

Mention the tagrules in your blog without the slightest adaptation (mihi)

Shock the world with 6 unspectacular quirks of nobody else than your lovely self

Tag 6 other bloggers by linking them

Leave a comment on each of these bloggers’ wonderful blogs to bring them the good news they’ve been tagged.*

(*Ik onttrek me van deze laatsten. Every beginning has an end, jawohl!)

1. Bibliotheken werken steevast op mijn blaas. Als iemand hiervoor een treffelijke verklaring heeft, ik hoor het graag. Van zodra ik de serene stilte van een bib binnenkom, krijg ik een ongelooflijke pipidrang. Al knijpend en draaiend de rekken door, it is.

2. Mijn ultieme combinatie van papillengenot is één M&M met pindanoot en één paprikachip tegelijk in m’n mond stoppen. Wegmalen en de beide smaken tot mij laten komen. Prachtig duospel.

3. Komt het omdat ik korte beentjes heb? Ik zit bijna altijd in kleermakerszit en -als de omgeving het toelaat- het liefst nog met blote tenen (sorry Nina voor dit affreuze beeld) gespannen tussen de warme vouw van m’n knie. Het zeer onvrouwelijke gevolg daarvan is dat ik maar moeilijk met gekruiste benen kan zitten. Dan leg ik nog eerder één voet op de knie van het andere been. Stoer ja, ik weet het wel.

4. Deze week kreeg ik een sterke drang om zand onder m’n voeten te voelen. Ik ben om half negen ‘s avonds vertrokken naar de zee, heb daar een uurtje rondgewandeld en stond tegen half twaalf terug thuis. De zandkorrels aan mijn stapschoenen koesterend en de zeegeur gevangen in m’n jaszakken. Zoiets moet dus kunnen.

5. Ik heb ooit in de Makro non-food section rondgelopen en in ‘t wilde weg “jawaddedaddekes” en “moesjoemarremarremarre” geroepen. Een zelf uitgevonden onderzoek van een al even rare vriend en mezelf om te bewijzen hoe verstard de mens tegenwoordig rondloopt. Velen durfden niet eens op te kijken. Vonden wellicht terecht dat we een koppel weirdo’s waren. Aan de kassa hebben we ons luidop afgevraagd of er alleen maar VTM-kijkers in de Makro rondlopen misschien. We werden net niet door de security buitengezet.

6. Ik probeer nog steeds halsstarrig uit m’n lichaam te treden, wat me tot op heden nog niet is gelukt. Althans niet bewust. Of ik het goed doe, laat ik even buiten beschouwing. Maar mediteren op zich brengt me wel in een soort trance. Of is het eerder in slaap vallen terwijl ik rechtop in bed zit in lotushouding?

Ik heb nog wel meer van die vreemde trekjes. Maar helaas! De regels zeggen zes en zes krijgt u er te lezen. Misschien maar best.