Lentesneeuw

Er is geen fuck aan alleen opstaan. Het andere kussen onopgeklopt. De dons in één hoek gepropt.

Een tweede bord op tafel heeft geen zin. Zelfs niet met dat lekkere spek van jou erin. Goh ja, het vermindert de vaat, maar je weet dat die met twee toch sneller gaat.

Temptation kijken was vorige week nog hilarisch. Ons grinnikend wikkelen in voyeurisme. Des te blijer met ons eigen level van magnetisme. Nu kijk ik wat afwezig en vraag me af: waar ben jij mee bezig?

Je belt en je zegt dat de zon schijnt. Dat het daar warm is. En schoon. Een stukje paradijs. Zeker en vast de moeite, na zo’n vermoeiende reis. Of ik soms al in bed zit? Grappig, want jij bent er net uit. Een ontbijtbuffet zonder einde, met champagne, kaviaar en vers fruit.

Ik heb hier ook bananen liggen.

En ja, ik mis je.