Een dierenvriend? Jazeker. Maar deze boomkwekersdochter is ook opgegroeid op het platteland en weet als geen ander dat er niets in te brengen is tegen de soms meedogenloze wil van moeder natuur. Met het recht van de sterkste tracht de natuur zichzelf in balans te houden. Wie zijn wij om daar een stokje voor te steken… or for that matter… sloten antibiotica, oogzalfjes en neusdruppels?
Onze katjes hebben de niesziekte. We hebben ze in die armtierige staat opgevangen en trachten ze er nu vanaf te helpen. Maar deze ziekte blijkt geen simpele verkoudheid… Na wat googlen blijkt het een hardnekkig virus te zijn, waar antbiotica dus geen sikkepit aan verhelpen. Ze krijgen het wel, zij het dan om bijkomende infecties te bestrijden.
De dagelijkse worsteling om die pil welgemikt in hun keelgat te droppen duurt daarmee voort. Goed wetende dat hun opgezwollen oogjes en reutelende neusjes daarmee niet zullen genezen. We verzachten deze ongemakken wel door zalf en druppels, die ook niet zonder slag of stoot in het betreffende oog of neusgat belanden.
Maar voor de rest moeten de katjes het dus zelf doen. Zelf genoeg resistentie opbouwen om het virus uit hun pluizige lijfjes te krijgen. Een paar dagen leken ze dat verbluffend goed te doen, aangesterkt, speels, helder… om vandaag weer allebei met één oog dichtgeëtterd en het derde ooglid freakily ver heen wakker te worden. Ze liggen weer stilletjes in hun mandje om regelmatig opgeschrikt te worden door hun eigen genies.
Kijk, dan moet je als baasje weten dat ‘ocharme’ niet helpt en dat je je hoofd dient te buigen voor de natuur. O jawel, ik heb direct onze dierenartse gebeld. Nog een échte, weetjewel. Een robuuste vrouw die, net zoals ik, zware bedenkingen heeft bij het horen van de nieuwste trend “chemotherapie voor huisdieren”. Ze zei zelf dat we nu niet al te zot veel geld moesten uitgeven aan allerhande medicatie en dat tijd raad zou brengen. Nog één kuurtje antibiotica (“misschien eens een andere soort proberen…”), maar verder moeten we het lot laten beslissen.
Ze hebben alleszins al goed gegeten deze middag.
fijn om te horen dat er ook nog nuchtere mensen zijn
Een huisdier houden is één ding, maar soms snap ik inderdaad heel de heisa errond niet. Het blijven dieren, en die kunnen inderdaad ziek worden. Jammer maar helaas. Chemotherapie voor dieren vind ik er dan eigenlijk ook over. Dat wij mensen eerst maar eens onze eigen shit wereldsgewijs wat opkuisen, dan zijn zo’n dingen misschien weer wel verantwoord.
nu, hopelijk komen er ze door! *duim duim
groet,
More than human Tom
Zelf denk ik er ook zo over: je kunt proberen je huisdieren erdoor te sleuren, maar ze moeten het inderdaad zelf doen.
Ik kan mij niet voorstellen dat ik -hoe graag ik mijn haarbollen ook zie- aan chemotherapie zou beginnen. Wat is de levenskwaliteit van zo’n beest dan nog? Gaat het er bij dierengeneeskunde niet om de levenskwaliteit van ‘t beestje erop vooruit te helpen in plaats van aan onszelf te denken en onze oogappels per se bij ons te willen houden?!
Ik hoop in ieder geval van harte dat jullie katjes erdoor komen. Het is de kater van mijn ouders alleszins gelukt, maar ‘t is inderdaad ‘n hardnekkig virus.
Dank je voor de duimpjes
Vandaag zijn ze weer een pak beter. Raar, die ups en downs…
Da’s dus één van de redenen waarom ik geen pluizig, lief, zacht, snoezelig kattenbolleke in huis zou halen … Mijn hart breekt als ik een beestje zo zie afzien …
s
Helaas pindakaas, niesziektes zijn inderdaad enkel en alleen uit te zweten. De arme sakkers
Maar… onze pa, eveneens spruit uit een boerennest, beweert steevast: een kat is een taai ‘beest’. Hij kreeg meermaals gelijk. Raar ding, die natuur. But I does work both ways
En in de mean time steek ik spiritueel duimend een handje toe. Nem. Hopelijk zijn ze snel beter!