Het heeft wel iets, als hij Frans praat. Impeccable is zijn grammatica en très naturelles zijn die typische tussenwerpsels. Zelfs qua uitspraak gaat hij moeiteloos over op de nasale klanken, quoi. Terwijl ik hem bezig hoor, vraag ik me af waarom wij Vlamingen het altijd zo goed willen doen, die effort willen maken om ons aan te passen tot in de kleinste details. We zijn natuurlijk gezegend met een ongelooflijk flexibel strottenhoofd en een aangeboren talent om zowat alle talen vlekkeloos te reproduceren.
Frans is niet zo mijn ding, maar toch heeft het iets. Hem te zien zitten aan de keukentafel, plugjes in zijn oren, pc voor zijn neus. Hij zit in een conference call, maar dan wel met verwaaide haren en een Micky Mouse peignoir aan. En dan die Franse ernst erbij. En -voor zover ik weet- niets anders onder die peignoir.
Uw mening