Lentesneeuw

Wij zijn toch wel sansebozzen. Pietzakken, sjansaars, bofkonten, lucky bastards.

Omdat wij (en nog voor er een “wij” was eigenlijk ik persoonlijk ook) nog nooit een slechte vakantie hebben meegemaakt. Zo eentje waar het zwembad naar pus riekt, het eten voorgekauwd lijkt en de kakkerlakken in je haar komen wroeten. Nog nooit eigenlijk. En dat allemaal dankzij deskundig vooronderzoek van het hotel. Het hoeft daarom geen vijfsterrenhotel te zijn. Zolang de beoordeling van voorgangers maar dikwijls genoeg “exceptional” aangeeft, dan -en pas dan alleen- zit je goed.

Oh, en wat zaten we de voorbije tien dagen goed, daar in Side, aan het propere zwembad tussen de palmbomen. Ongegeneerd met armen en benen wijd open te soezen, te drijven, te bakken, te eten. Al moesten we voor dat laatste helaas wel uit onze zetel komen, een stuk stof omgooien -uit beleefdheid, jawel- en de weg naar het buitenrestaurant in 40 graden doorslefferen.

40 graden en oneffen. Turkije en al haar hotelpersoneel smolten weg bij deze hittegolf, terwijl wij, schaamteloze toeristen, puffend de ene fles water na de andere kwamen halen en klaagden dat we het nog geen half uur volhielden in deze zon, zo op onze zetel aan het zwembad. Zij moesten het maar gewend zijn. Maar toch ook bewondering. Want de barmannen bleven enthousiast de flessen in het rond gooien en het animatieteam bleef opgewekt aandringen -laaidie want aqua gym today? Beach volleyball? Yoga? Darts? Pool games later on?

Eén keer nam ik de piepschuimen slang voor de aqua gym aan en stond ik drie kwartier lang in het bad te ploeteren naast twintig andere dames, luidkeels meetellend en vrolijk verlangend naar dat ene taartje meer die avond. Voor al de rest was het way too hot. De mensen die in de fitnessruimte achter glas stonden te zwoegen, hadden dan ook écht een driedubbele zonnesteek opgedaan.

De sfeer had ’s avonds iets weg van Dirty Dancing. Met brave vaders en hun braaf  lijkende dochters die na zonsondergang als dartele hindes rond de stoere animatoren draafden. Tien jaar jonger and that would be me. Ach, waar is de tijd? Maar toegegeven, dat geflirt werkte wel aanstekelijk. Zíj hadden misschien niet de vetrolletjes, maar ík had wel het lief.

Mijn lieve lief, ver weg van zijn e-mailbox en heel dicht bij mij. Voor wie zich de reclamespot nog herinnert met de giniflesjes? Dan is verdere uitleg niet nodig. In mijn strandlectuur stond dat vrouwen met een kleurtje zich instant 3,5 kg lichter voelen -true true- en dat draagt natuurlijk allemaal bij tot een Goed Gevoel.

Uitstapjes zijn er bijna niet van gekomen. Side zelf is het walhalla voor mensen die houden van namaakkledij, namaakhorloges en namaakschoenen. Wijzelf hadden het niet zo begrepen op honderd dezelfde bazaars naast elkaar en honderd keer de lokroep te horen “My friend, where are you from?” Het eindeloze pingelen nog buiten beschouwing gelaten. Ik ben er toch niet goed in. Ik krijg medelij of begin te giechelen als gek. De sleffers die ik van 22 euro naar 14 had gekregen, zag ik twee straten verder voor 8 euro staan.

Maar het eten was goed. En het weer was geweldig. En dat is al wat telt voor een op reis gaande Vlaming.

O ja, Tom had dus gelijk