Weet je nog, mijn alles-meteen-en-wel-nu-direct-ingesteldheid? Als ik dat van mijn dierbaarsten verlang, is dat maar een vies beestje, I know. Maar omdat het nu eenmaal in mijn natuur zit en ik helemaal geen hypocriet ben, leg ik mezelf dat al evenzeer op. En dan, beste vrienden van het bloggersbos, wordt het een zeer apart, ja haast heroïsch (nou-nou) verhaal. Zo eentje dat je later nog aan je kleinkinderen vertelt (ja kom, ‘t is al lang goed).
Gisteren was ik nergens op het net te bespeuren. Raar. Ookal had ik mijn pc wel open en heb ik er zowat 12 uur op getokkeld. Nog raarder.
Dat kwam omdat ik mijn cursus Nederlands op orde wilde hebben. Niet zomaar wat papierekes goedleggen en ezelsoren platstrijken, noooo. Ik wilde alles, meteen en wel nu direct klaarstomen voor een nieuw jaar. De toetsen bij de toetsen, examens bij examens, alle losse handouts overlopen, alle dubbele kopieën de vuilbak in, van tig mappen één maken en vooral, alle lesvoorbereidingen in één Worddocument met dezelfde handige lay-out en ontdaan van al de flaws die ik erin had ontdekt het voorbije jaar.
Op één dag zag ik alle hoofdstukken passeren. Een honderdtal lessen die ik me terug voor de geest haalde en hier en daar moest aanpassen. En, nu komt het, met plezier! Ik was me amper bewust van de thuiskomst van zoetie, glad vergeten brood te halen, de katten (en de brokken die ze maakten) uit het oog verloren, zelf vergeten te eten. Allez, you catch my drift.
Tegen het einde van de dag zag ik het scherm wemelen, maar stak ik fier de vers uitgeprinte blaadjes in de nieuw aangelegde map. Toch al goed voor 10 uur van de 21, en dat voor het ganse schooljaar!
Dit stemt me nu gelukkig zie. Te weten dat ik toch al iets wezenlijks heb gedaan, zo drie weken van tevoren. Te weten dat ik mezelf vandaag een ganse dag lekker leuteren mag toestaan, hierzo.
Een Happy Lentesneeuw.
Een gelukzaligheid kan het zijn inderdaad, zo’n werkje waarin je je even kan verliezen.
En zeker als het eigenlijk zelfs helemaal niet hoeft.
Geniet van je zelf gecreëerd dagje
Dankuwellekes!
*geeft een klopje op Lentesneeuw haar hoofdje en zegt ‘flinke meid !!!’* ;o)
Hey, dat doe ik bij mijn katten ook als ik thuiskom en er ligt niets omver
Zwik eens wat werkijver over naar deze kant van het scherm. Ik ben van gene meter in gang te krijgen… Zucht.
*giet een paar liter werkijver in het cd-romgleufje* En???
Morgen een nieuw begin. Hup!
Het werkt aanstekelijk precies! De laatste dagen slaag ik er zelfs in om al van rond iets na 8 aan mijn pc te zitten. De bladzijden van top-literatuur vliegen moeiteloos uit mijn pols.
aan de ene kant: het moet de 20ste binnen, maar aan de andere kant: ik heb nog zoveel tijd. En meestal ben ik een uitsteller (helaas Lentesneeuw, we do not match :p) maar nu blijkbaar niet… Ah, het kan ook zijn omdat ik mijn 5e week verlof ben ingegaan en mij stilaan begin te vervelen misschien? Alhoewel
Zoveel leuke dingen te doen nog komende tijd: Feest in het park vrijdag, beachvolleybal zaterdag, BBQ zaterdag avond, recup zondag, werken ma-di en woe, congé donderdag, Pukkelpop vrijdag, … En mijn kostuum gaan oppikken, dat moet ik er ook nog ergens inplannen + het opvolgen van enkele ‘top secret’ acties.
het wordt nog druk
groet en werk ze,
Tom
hmm, dat eerste slaat dus op een eindwerkje dat ik moet maken voor een cursus die ik voor het werk gevolgd heb. 20ste augustus binnen, tweede week van september verdedigen voor een jury… en eind september, als alles goed is verlopen, extra centen op loonbriefje
Ik wist nog waar het op sloeg. Some do read carefully and remember
Anyway, goed bezig en succes!
Er zit wel iets in dat “zich vervelen en er dan toch maar aan beginnen”. Want ik ben ook een uitsteller, o jawel hoor. Maar kijkt! Als ik beslis om erin te vliegen, dan is er geen stoppen meer aan tot het afgewerkt is.
De 20ste binnen en nog zoveel feestjes tussendoor? Hmmmm… komt dit wel goed, mijn beste?
Tuurlijk komt dat nog in orde! Je mag aan alles twijfelen aan mij, maar niet aan mijn timing. Die laat mij nooooooit in de steek
De donderdag zal dat netjes binnengebracht worden, vertrouw mij maar. Trouwens, we zijn nog maar dinsdag hé. En ik heb nog verlof deze week, dus nooooo sweat, tenzij van de hitte dan.
En ik ben inderdaad een mega-uitsteller. En meestal begin ik er dan 10 keer aan, om na 5 minuten weer te stoppen. Dat is ook onderdeel van mijn ‘werkethos’. En de elfde keer vlamt de turbo er in, en kan er niemand meer mee met mijn snelheid
Ik zou het mezelf nochtans zoveel eenvoudiger kunnen maken, maar ik kan maar presteren met een tijdsdruk en als het water al aan de neusgaten staat. Als het aan de lippen staat denk ik altijd: oh, nog een hele bovenlip vooraleer ik helemaal nie meer kan ademen.
groet,
Tom