Da’s nu toch niet te geloven! Sta ik om de andere dag te zweten op die crosstrainer, neem ik de fiets om overal naartoe te rijden binnen een straal van 5km, sta ik in de winkel de calorieën te tellen en let ik zeker wel op wat en hoeveel ik eet.
Is mijn lichaam nog steeds aan het teren op wat ik op reis in mijn kas heb gespeeld (oh, the shame)? Of zijn het mijn spieren in volle ontwikkeling die -zoals iedereen weet- meer wegen dan vet?
Waarom zegt de weegschaal dat ik aankom, terwijl ik zo mijn best doe? En ja, ‘t is zelfs een kersverse weegschaal, omdat ik begon te twijfelen aan mijn oude… misschien ben ik gewoon te ongeduldig, want ik ben dan ook nog maar een kleine twee weken bezig. Duh.
Het rare is dat ik me eigenlijk wel goed voel en het lijkt alsof mijn figuur al wat aan het inbinden is. Zelfs die ene jeans paste gisteren bijna weer als gegoten! Als ik mijn buik maar genoeg ingetrokken hield, that is.
Tja, het goede leven, de weerkerende rust, acht weken zonder stress…
Ik sleep hem zo meteen weer de living in, mijn crosstrainer!
Uw mening