Lentesneeuw

Verveling is een onaangenaam gevoel van lusteloosheid, van desinteresse, van hangerigheid, grenzend aan ergernis. Verveling treedt op als alle dingen die leuk en interessant zijn om te doen niet kunnen of niet mogen, en men toch geen zin heeft om niets te doen. Verveling kan het gevolg zijn van een gebrek aan prikkels, of van prikkels die als saai, eentonig of repetitief ervaren worden.

“Verveling is het verlangen naar verlangens“, schrijft Tolstoi ergens in Anna Karenina. Daarmee duidt hij de eerste soort van verveling aan: een futloze landerigheid, het nergens zin in hebben, een gebrek aan energie dat vaak resulteert in gapen en slaperigheid. De tweede soort van verveling is meer een verlangen naar prikkels, naar sensaties: een gefrustreerde radeloosheid, het niet weten wat te doen, een ongedurigheid die kan resulteren in baldadigheid of zelfs vandalisme. (Source: Wikipedia)

Een deur of twee inslaan, jah! Dat ga ik doen. Of nee… dan moet ik het weer opkuisen en daar heb ik nu ook geen zin in.

De zon? Ze straalt? Maar ik heb ook geen goesting om me in bikini op het terras te installeren met een goed boek of zo. Terrasvrienden ontbreken me ook vandaag.

De katten spinnen. Ik probeer mee te doen, maar ze voelen niet veel voor een triootje.

Allez, ‘t is al over zessen… straks weer etenstijd. Misschien daarna een goeie film op tv?

Soms hé… soms geraakt een mens verveeld door zijn eigen verveling. ‘t Is weer zondag.