Ze zijn nu toch al bijna zes maanden oud en zowat verdriedubbeld in grootte. De tijd dat ik ze allebei op één arm kon dragen is voorbij. Dat ze ‘s nachts in de living mochten rondhangen, ook. Dus heb ik ze een warm nestje gemaakt in de garage en verhuis ik iedere avond water-, eet- en kakbak daarheen. Alsook de poezen. Eerst de ene vastgrabbelen, dan de andere te pakken krijgen, de ene weer op de grond, de andere erbij passen en ze dan samen onderoks trekken. Dat lukt me voorlopig nog wel.
Waar ik echter meer en meer last mee krijg, is ze terugvinden in huis. Vooral de kater ontwikkelt een felle exploratiedrang, wat ik hem niet in het minst verwijt. Maar dat hij dan wel even komt als ik roep. Elementaire beleefdheid, vind ik dat, samenwonende huisgenoten onder elkaar zo. De kattin is op dat vlak veel correcter. Ze antwoordt zelfs met een intonatie in haar gepur: mompelend, vragend, gillend of kirrend.
Maar goed, “zoek de poes” was het. Tof spelletje. Zo vond ik de kattin na een half uur terug in mijn kleerkast, waar ik haar eigenhandig en nietsvermoedend moet opgesloten hebben. Of de kater ontsnapt via een raam dat welgeteld vijf minuten heeft opengestaan. Achter de kachel, het fornuis of de frigo. Onder het bed, op de kast of in de douche. En maar superstil blijven zitten, zeker als je er luidkeels voorbij komt gekropen, rammelend met het eetbakje. Heel plezant allemaal, als je daardoor bijna te laat op je werk komt.
Zopas voegde de kater er een nieuwe schuilplaats aan toe: de grote cilindervormige wasmand, voorzien van een houten deksel met daarin een gat van een vuist groot (nou ja, een mannelijke vuist dan). Compleet verhuld door de linnen zak en bedwelmd door de geur van vuile was, moet hij daar al een tijdje gezeten hebben, toen ik binnen kwam en m’n broek tot op m’n enkels liet zakken.
Een meter hoog spring je, als er opeens snorharen uit het gat van je wasmand komen!
Rofl!!! Ge kon toch al ni meer in uw broek doen van ‘t verschieten!
Hehehe…
ja, als je je poes wil zoeken, is het best wel handig om je broek te laten zakken. Bespaart je heelwat tijd!
Ik wist dat ook de gestoorde zielen iets aan deze post zouden hebben
kweetet… kzou beter in therapie gaan! Zo’n flauwe
Ik schaam mij diep
groet,
Tom
Ik vond het anders wel een goeie. Makes two of us. In your face, Lentesneeuw
Straf! Een meter omhoog springen met je broek op je enkels… Dat moet je kunnen
)
Wist het ook niet, tot daarnet! :p
Dogs rule.
1. Ok … nu weet ik dus zeker dat mijn poes (lees ‘kat’ voor de ‘viezerikken’ onder ons
) niet meer veel groter zal worden … Ze is nu nl 5 maand en niet veel groter dan toen ze 6 weken jong was 
.
.
2. Eigenlijk had ik jou toch wel es willen zien zitten daar … op jouw pot … en jou zo zien verschieten … Denk dat ik gelijk zélf erop zou moeten gaan zitten … om niet in mijn broek te doen van’t lachen …
*komt hier effe zingen …*
*
Heppie burtdei toe joe … heppie burtdei toe joeeeeeeeeee !!!
*en 3 dikke Stekelbeeskusjes achterlaten …
Dank je wel, lieve meid!
Hiep hiep hoera!!!
(hopelijk vergist stekelbeesje haar niet, anders kom ik wel wat onnozel over… En aan de andere kant: kom ik niet altijd zo over?
)
xxx,
Tom
Tenzij Sneeuwke gisterenavond zoveel Cava in haar lijf had dat ze zelf niet meer goed wist hoe en wat … ben ik juist Tom …
En wat dat onnozel zijn betreft … wie zijn wij om daarover te oordelen … ‘t is allemaal zo relatief als’t onnozel is … héhé …
Fijn weekend !
En zelfs met 5 Hoegaerden Rosées en 5 Krieken (en nog niet stiepelzat hé?!) wist ik nog steeds dat ik aan het verjaren was. Ook in de andere betekenis van het woord :p
Ge ziet, onnozel zijn is geen handicap, Tom!
Zalige beesten, toch ?
Zolang de snorharen maar uit het gat van de wasmand komen…
Met je broek daar… weet je maar nooit…
Hihi
Ik lag al dubbel bij de titel…maar dat zal aan mij liggen ^^