Lentesneeuw

Neen, dat is niet fijn. Neen, zulke dingen doe ik niet voor mijn plezier.

Zie je, het is de eerlijkheid die het mij gebiedt. Ik kom er gewoon slecht van. Want ik kan het niet plaatsen. Leren kennen, oké. Kalm aan, ja. Maar jouw leren kennen is het mijne niet.

Net omdat  je zegt: “geen verplichtingen” , stoot je het kalf  al met één poot in de sloot. Snap je? (aan je zucht te horen, niet.) Kijk, dan ben je al verplicht om geen verplichtingen te hebben. Maar eigenlijk had het nooit tot die zin mogen komen.

Eigenlijk hadden we elkaar nooit mogen leren kennen op 90 graden. Het verliest te snel aan kleur en we zijn vergeten kijken op het etiket vanbinnen. Allemaal onder het wellustige mom van “het voelt wel ergens goed”. Wel, waar is dat dan precies? Natuurlijk weet je het zelf niet eens. En mag dat even? Is dat niet volstrekt normaal?

Zie je, zo kan een mens er niet eens een punt van maken zonder zich slecht te voelen. Dan ben je verplicht die ambetante telefoon te doen, inderdaad. En dat is niet fijn. Dat doe ik zeker niet voor mijn plezier.