Elvis wordt vijfenzeventig. Had hij nog geleefd, that is. Elvis, de genie. Elvis, het icoon. Elvis, de womanizer. Djeezes, was ik maar wat eerder geboren. Dan was ik met veel bakvisplezier op de eerste rij gaan staan.
Eigenlijk was ik op zoek gegaan naar Elvis in zijn vergane glorietijd. Hoe dik is die vent precies geworden? Hoe zat durfde hij wel op een podium staan? Deze en andere prangende vragen teisterden mijn gedachtenwereld voor, let’s say, vijf minuten or so.
Het blijven wel schone liedjes. Dat moet je hem toch nageven, onze king of rock ‘n roll.
En toen kwam ik terecht bij dit filmpje. Man man! De generositeit, de vriendelijkheid, de zachtaardigheid! Daar kunnen onze popsterren van vandaag wel een puntje aan “zuigen”. Nu weet ik het trouwens zeker: Ik ben een decennia of twee te laat geboren, gedomme!
[voor ongeduldige kijkers: gelieve door te spoelen naar 2 min]
Uw mening