En we zijn weer weg voor een jaar! Zonet mijn domeinnaam vernieuwd, alsook de link ernaartoe. Mijn blog is niet kosteloos, weet u. Twee jaar geleden zag Lentesneeuw het groots en wilde eens professioneel ogen. Een blogprovider in je URL is voor mietjes, vond ze, en dus sprak ze mietjesgewijs een IT’er aan die haar een domeinnaam op een zilveren bordje presenteerde. Ik moest enkel mijn Visa bovenhalen en het ding gezwind door het machientje trekken. Vandaag deed ik dat dus voor de derde keer.
Tot zover de professionaliteit.
Uiteindelijk betaal ik maar een klein prijsje om de top drie in te palmen van de Google resultaten voor “Lentesneeuw”, waarmee ik ineens het gelijknamige lied van Marco met bijhorende lyrics en links naar Youtubefilmpjes van de tribune stoot. Niet dat dit mijn streefdoel was en ook niet dat het zo’n allesoverheersende prestatie is. Maar toch, u mag gerust eens minachtend snuiven en beweren dat het naar narcisme riekt.
De keerzijde van deze gouden medaille (ja, ‘t is een cliché, maar ‘t past geweldig goed bij de metafoor van hierboven) is echter dat ik moet oppassen met wat ik schrijf. Honderden, wat zeg ik, duizenden Borsatofans klikken massaal op die eerste link in de hoop de dieperliggende betekenis van de songtekst te kunnen ontwaren. Desillusie alom natuurlijk, want ze komen terecht op de blog van een klein dom Belgje. Misschien blijven ze even de sfeer opsnuiven, misschien ook niet, maar feit blijft dat mijn blog veel wordt aangeklikt. Zowel door onbekenden als bekenden. En vandaar oppassen. Afwegen wat ik schrijf. Indirect verwijzen naar iets wat ik liever open en bloot, onverbloemd en direct zou willen neerpennen.
Mijn blog is niet kosteloos, neen.
Uw mening