Lentesneeuw

Watch. Learn. Live.

Examenblunders DEEL 2 juni 25, 2008

Gearchiveerd onder: schoolperikelen — lentesneeuw @ 1:23 pm
Tags: , ,

Jullie hadden nog enkele hilariteiten te goed van mij… dit keer examen Nederlands.

Wist u namelijk dat…

  • een Rubens een nieuw soort woordenboek is.
  • “aa” het meervoud is van de letter “a”.
  • iemands vader een grote utopie heeft voor motorfietsen.
  • de mededeling aan het slot van een drukwerk ook wel “melancholie” wordt genoemd (naast het gebruikelijke woord “colofon”).
  • een wettige woonplaats niet langer meer je “domicilie” is, maar “emissie” of zelfs “asiel”.
  • een kunstrichting die gebruik maakt van alledaagse gebruiksvoorwerpen gewoonweg “brol” wordt genoemd in plaats van “pop-art”.
  • een ontsteking van het hersenvlies in één woord “cardioloog” is.
  • je heel assertief kan zijn tegenover jezelf…

In de categorie “maak een goede zin met het opgegeven woord, zodat de betekenis duidelijk wordt”, scoren volgende zinnen heel hoog op de humorschaal:

  • “De bloederige overschotten van de terrorist werden gerepatrieerd naar zijn thuisland.”
  • “Dat vrouwmens is een manipulatief kreng.”
  • “Dat bezoekje aan wulpse Zulma was een mooie geste.”
  • “We zullen dat hier eens snel repatriëren.”
  • “Mijn vriendin is een geste, ze moet altijd stoefen over haar nieuwe kleren.”

Maar al deze kleine schoonheidsfoutjes buiten beschouwing gelaten, moet het toch gezegd dat het lieverdjes zijn! Zo had ik op het einde van mijn examen iedereen nog veel succes gewenst en voor binnenkort een prettige vakantie.

Had er eentje bijgekriebeld: “En voor u ook :o )”

Lief hé!

 

Examenblunders – deel 1 van de hoeveel? juni 5, 2008

Gearchiveerd onder: schoolperikelen — lentesneeuw @ 5:25 pm
Tags: , , ,

De eerste examenbundels in highly confidential bruine omslagen meenemen naar huis is bij deze een feit. De eerste keer toezicht houden ook. Schep ik er plezier in om ze te zien zuchten op iets wat ikzelf heb ineen geflanst? Ja! Maar al evenzeer komt die drang om te helpen, telkens wanneer ze een wanhopige blik mijn richting in werpen. Aaah, maar dan had men beter moeten opletten in de klas, nietwaar?

Vlijtig als ik ben en ook nieuwsgierig naar de moeilijkheidsgraad van mijn examen, heb ik al een deel verbeterd. ‘t Wordt weer de tijd van de “examenblunders”. Lees mee en frons:

  • Give the appropriate term for used or shared in common by everyone in a group. Antwoord: the toilet? Neen siesken, communal!
  • A commercial vehicle smaller than a lorry or a truck. Antwoord: camionette. ‘t Is examen Engels vandaag! Engels! A van… grmpf.
  • Translate: werkomstandigheden. Deze vind ik waarlijk de beste tot nu toe. Het ultieme bewijs dat onze jeugd alles zo kort en bondig mogelijk wil doen: workumstances. Een tien voor creativiteit, een nul voor correctheid… haha!

And there’s plenty more coming up folks!

 

Wiiiii fitness & fun mei 31, 2008

Gearchiveerd onder: ander leesvoer,just a thought,schoolperikelen — lentesneeuw @ 2:03 pm
Tags: , , , , , , ,

Ik wil er ééntje! Een Wii Fit toestel annex videogame. Of waartoe een zoektocht naar een gepast examen leesvaardigheid al niet kan leiden.

Natuurlijk had ik er al van gehoord, maar nog niet echt dieper op ingegaan. Dankzij Newsweek weet ik er nu het fijne van. Trouwens, ik denk dat ik die tekst toch ga gebruiken voor het examen. Past ook perfect bij de vakoverschrijdende eindterm (vakjargon, niet op letten) “Gezondheidseducatie”, waarmee ik mijn laatstejaars misschien net op de valreep nog kan overtuigen om meer aan sport te doen. Niet dat ik daar zo’n schoolvoorbeeld van ben *ahum*.

Alhoewel… van begin januari tot midden mei ben ik toch zo goed als elke week gaan poepedraaien en stampevoeten in de les Afrikaanse dans. Cultuur opsnuiven en lichaamsbeweging in één. Wellicht ben ik niet de enige die zomaar wat wil staan zweten. Er moet daar nog iets extra aan vasthangen, een trigger als het ware. Met het Wii fit game zal ik dus al spelenderwijs werken aan mijn conditie. De kans zit er dik in dat ik er verslaafd aan word, of toch voor een tijdje. Maar in dit geval is dat net goed!

Even kijken wat zo’n ding kost… hier vond ik alvast wat informatie. En hoera! Mijn BMI blijkt voorlopig nog “normaal” te zijn *glunder*. Maar toch, er zijn nog tal van kwabbetjes, rolletjes en kussentjes die ik liever gladgestreken zou zien.

U Wiit toch mee?

 

Bezoek van de kletsekop mei 29, 2008

Gearchiveerd onder: schoolperikelen — lentesneeuw @ 5:13 pm
Tags: , , ,

“Mevrouw mevrouw! Moeten we dat kennen?” “Hoe ga je dat vragen?” “Ik vind die handouts niet meer!”

Een doordeweekse herhaling van alle geziene leerstof: vingers in de lucht, geroezemoes alom en ik die rondloop en de notities van de leerlingen terug vindt. Nu moet je weten… “overlopen van de leerstof” mag zomaar niet in de agenda staan. Dat zou een verloren uur zijn in de ogen van de inspectie. Maar hoe kan je nu niet de leerstof overlopen, zo vlak voor de examens? We worden dus gedwongen om te sjoemelen op papier. Oh ja, ik had wel degelijk een lesje voorbereid… maar dat zou niet het ganse uur vullen.

In mijn poging om de leerstof op een rijtje te zetten en tijdens de daarbij gecreëerde chaos vanwege de leerlingen, kijk ik door het raam naar de gang. Ik zie de kletsekop mijn klas passeren en aarzelend stoppen ter hoogte van de deur. Neeeeee, denk ik, nú toch niet!

Oh jawel. Uitgerekend nu wel. De deur vlamt open, de leerlingen schieten recht. “Goeiemiddag meneer de directeur!” Ik zie enkele leerlingen met een verwarde blik naar mij kijken -What’s going on??- en ik werp hen een nu-niet!-blik terug, gekoppeld aan een groene lach.

“Goeiemiddag”, zegt hij. “Ik kom even de les meevolgen.”

Slik… -planning, lesvoorbereiding, agenda- ik schiet me naar mijn bureau, waar alle notities van het volledige tweede semester wanordelijk uitgespreid liggen bovenóp mijn map. Shit, waar is die les die ik had voorbereid?? De directeur placeert zich achteraan en volgt mijn zenuwachtig gefriemel met arendsogen. Ondertussen roep ik zowat naar de leerlingen “En we doen verder in ons leerboek… paginaaaaa…” De leerlingen kijken verwonderd -Leerboek? Verder? Wat verder?-, maar ze volgen mijn instructies gewillig en doen alsof ze perfect weten waarover het gaat. “88″ zeg ik uiteindelijk “en begin al maar te lezen in stilte”.

Slik… -controle, directeur, mijn verdere toekomst, wat was het onderwerp alweer van mijn les? Megafuckingshit zeg- Maar ik herpak me, sneller dan m’n schaduw, kijk naar de titel in het boek en begin te ratelen. Zomaar wat. Vragen stellen aan de leerlingen, altijd handig. Ze antwoorden, snel en goed zelfs. Oké… -we are on da roll!-

Had ik al vermeld dat de voorbereiding veel te kort was om een gans lesuur te vullen? Zo’n kwartier voor ‘t einde stelde zich dus het tweede probleem. Tijd teveel! -think! About what you’re trying to do to me, yeaaah think!- Nee. Zingen was erover geweest. Maar heb ik daar toch staan lallen! Opdrachten improviseren! En vooral tijd rekken…

Tot het verlossende belteken… en dan van hem moeten horen: “Goh ja, ‘t ziet er allemaal wel goed uit. Ik maak m’n verslag op en zal je dan uitnodigen voor een persoonlijk gesprek tijdens de grote vakantie.” “Enneuh…”, vraag ik, “Zal ik hier dan volgend jaar opnieuw mogen staan?” “Dat… zal je dan wel horen”, antwoordt de glimmende bal.

Poeh!

 

Next please mei 28, 2008

Gearchiveerd onder: ander leesvoer,same old same old — lentesneeuw @ 4:04 pm
Tags: , , , , ,

Status examen Engels voor de zesdes: op de leestekst na staan alle vragen op papier en zitten de addertjes mooi verstopt onder het gras. Neeeuh… is niet waar. Ik ben zo geen leerkracht die er plezier in heeft te buizen op een oneerlijke manier. Ik ben zelfs eerder het type dat tijdens het overlopen van de leerstof zo eens “subtiel” nadruk legt op bepaalde passages. Maar als ze het dán nog niet kunnen… sjaaaa.

Deze status laat mij toe om nog even te komen kijken hoe het hier draait. Awel! Het loopt gesmeerd! De beleefdheid zelve wil ik jullie nu al bedanken voor het binnenwippen en -kijken, de korte stopjes en de langere verpozingen, waarbij u dan soms eens een kriebeltje achterlaat. Ik sta daardoor al in een lijstje… van de snelst groeiende blogs. Juij!

Naast mij in dat lijstje stonden er nog blogs te pronken, haja. Eéntje daarvan ligt al direct in mijn lijn van doens en latens: De Volgende. Een project dat door een paar mensen op poten is gezet met als bedoeling een “gezamenlijk verhaal” te creëren. Jaja, een echt verhaal! En iedereen die wil, mag daaraan meeschrijven. De personages zijn bekend en het begin van het verhaal staat natuurlijk al vast. Maar het vervolg wordt misschien door u, mij, de man in de straat aangevuld?

Voor de amateurschrijvers onder ons met enige ambitie: get your arse over there, zou ik zeggen, om een vervolgstukje in te zenden. Uit alle inzendingen wordt dan het beste stukje verkozen -alweer, door de lezers zelf!- en zo gebeurt dit wekelijks. Benieuwd hoe lang het verhaal zal worden.

En ook ik voel precies de drang om eens deftig aan mijn pen te likken!

 

 
Follow

Get every new post delivered to your Inbox.