Lentesneeuw

Watch. Learn. Live.

Oneliners augustus 25, 2008

Gearchiveerd onder: just a thought — lentesneeuw @ 2:29 pm
Tags: , , , , ,

Een paar oneliners uit de oude doos. Of hoe eenieder verschillend is.

-Elke gelijkenis met bestaande personen uit mijn lezerspubliek berust op louter toeval!-

Hij: “Mag het licht uit alstublieft?”

Hij: “Ah neen hé! Nu heb je ‘t verbrod!” Ik: “Allez, toch supergrappig dat Mika net op de radio is met sucking too hard on your lollipop! Nee? Nou, sja…”

Hij: “Pf. Zo gaat het niet. Heb je geen doekje?”

Hij: “Laten we samen stinken.”

Hij: “Kom hier, lekker dier van plezier, da’k er hem in zwier!”

Hij: “Wat zit daar op jouw poep geplakt? Ah, ‘t zijn twee vijf frankstukken!”

Be my guest om het rijtje aan te vullen…

 

VTM (still a)Live augustus 24, 2008

Gearchiveerd onder: same old same old — lentesneeuw @ 4:57 am
Tags: , , , , , , , ,

Slierten haar tegen m’n kaweekapke geplakt, dikke druppels langs m’n gezicht en een kriek die zienderogen weer vanzelf volliep. Nee gij. Niet met kriekbier.

Druip-, drijf- en doornat! Zo zag VTM Live er gisteren voor een dikke 95% uit. Slechts een zeldzame opklaring, waarin we onze kans schoon zagen om niet-doorweekte frieten te eten, of om de plastiek zakken en zeilen op de grond weer open te leggen en de zompige voeten te laten rusten.

Natuurlijk was ik voorbereid op alles -dat ben ik altijd-, maar staan meezingen en springen tussen de pijpenstelen is nu niet iets waar ik dolenthousiast van word. Neen, in plaats daarvan waren we druk in de weer om “creatief” te schuilen. De andere festivalgangers trouwens ook. En ik zeg u, de mens doet dat behoorlijk goed, gaande van omgekeerde koeltassen op het hoofd tot een megagroot zeil vastpinnen op een dranghekken en twee mensen bezigen als steunpilaren van het aldus gecreëerde afdak.

Maar de grootste domper van de dag was natuurlijk dat Marco had afgebeld wegens “een kwalijk griepje”. Dorie toch. Dit zou mijn eerste keer geweest zijn dat ik ‘m live aan ‘t werk zou zien, en dan valt meneer ziek! De organisatoren hadden Clouseau als volwaardig alternatief opgetrommeld. Maar eerlijk? Ik heb ze nu al 101 keer zien optreden en you know.

Verder opvallends:

  • Tom Helsen heeft een paar goeie songs, maar god, soms vind ik het zaagpeil net ietsje te hoog komen.
  • Soulsister deed verrassend deugd aan onze oren!
  • Natalia was hotter than ever met haar knalrode knielaarzen -oké, ik geef dat toe als vrouw, so what?- en ze deed de boel werkelijk losbarsten.
  • Wie nog? Ah ja. Van Der Boom. Jij bent zo… zo, zo anders live! Eikes. We kregen het er niet bepaald warm van.
  • Clouseau: altijd wel swingend en aanstekelijk, maar zoals hierboven gezegd, hoefde dit er echt niet bij voor mij (Marco! Marco! Marco!). En had ik het niet stiekem gedacht? Koen zong uiteindelijk wel een Marco-liedje. Ikke blij :o ) En met mij wellicht ook de honderden Nederlanders die speciaal waren afgezakt.
  • De avond werd afgesloten door -hoera- Milk. Inc. Ik twijfel nu opeens of Milk hier wel met een “k”‘ is. Really? De vertaling van onze “melk”? Pf. Dat ik het zelfs niet wíl opzoeken. Wat een cliché-bedoening op dat podium zeg! “Jaaaa, de handjes allemaal in de lucht!” “En als je het nummer kent, zing maar meeee.” “Zijn jullie al moe? Nee? Dat kan lui-uider!” Djeez. Iets zinnigers kreeg Regi er echt niet uit. Die vent is zo argh!

Hm, en dat was het zo’n beetje, mijn postje… ‘t Is kwart voor vijf in de zondagochtend nu. Ik kom regelrecht van een voetbalkantine waar we onze vrouwenuitstap lustig hadden verder gezet. Dan kan je toch niet verwachten dat ik hier een mega-afsluiter van jewelste ga uitvinden?

Of jawel. Eén woord misschien, zijnde “geeuw”.

 

Het poepkrukje augustus 20, 2008

Gearchiveerd onder: just a thought,the L word — lentesneeuw @ 7:17 pm
Tags: , , , , , ,

Drie uur Vaneigens kijken na mekaar is zálig. Met het rode washandje als mijn persoonlijke favoriet!

Wij hadden thuis vroeger ook zo’n washandje voor de poep. Die waren altijd donker van kleur, wegens voor de hand liggende redenen. Echt, zonder zever.

Iedereen waste zijn poep dus met datzelfde washandje. Eén voor elke dag. We hadden ook speciaal een handdoek voor de poep. Heh. Alles voor de poep lag in feite op eenzelfde krukje in de badkamer. Het poepkrukje, laat ons zeggen.

Waar zijn de poepkrukjes van nu gebleven, vraag ik me soms af. Neem nu… goh, simpel voorbeeld, de badkamer van H. Daar vind ik geen poepkrukje, neen hoor. Wel een nette toren van afwisselend roze en blauwe handdoeken en dito washandjes.

Ik zit aan het blauwe setje nu.

 

Wel kaas augustus 16, 2008

Gearchiveerd onder: same old same old — lentesneeuw @ 12:37 pm
Tags: , , , , , , , ,

Vanavond wordt het wel kaas. En salami waarschijnlijk. Zwanworstjes met goeie pikante mosterd. Ronde toastjes met krabsalade, vierkante meergranentoastjes met zalmsalade, olijven op stokjes, fètakaas met zongedroogde tomaten. En wellicht ook van die hesperolletjes met kruidenkaas tussen. O ja, en chips, natúúrlijk!

Vriendin M zorgt op haar beurt voor de warme hapjes.

Dan ploffen we ons tegen etenstijd in de zetel en eten we dat állemaal op! Vanavond dus. Omstreeks 19u. Een dringende kletsavond, want we zijn beiden op reis geweest en hebben heel wat foto’s uit te wisselen. Maar dat is slechts 5% van wat we gaan overlopen. De rest gaat, wat had u dan zelf gedacht, over de *zet haar meest mysterieuze zwoele stem op* venten! Jaaaaaa.

We hebben heel wat uit te wisselen: spannende verhaallijnen, onzekere blikken, de schaal met chips, verwonderde reacties, vriendschappelijke knuffels, het bord bitterballen, lachsalvo’s, het bakje van de tv, een begrijpende glimlach. U weet wel. Hoe dat er meestal aan toegaat wanneer beste vriendinnen van in de pampers beslissen om nog eens samen te konkelfoezen.

O ja, iemand nog tips voor koude hapjes?

 

Enkele impressies juli 9, 2008

Gearchiveerd onder: same old same old — lentesneeuw @ 9:05 pm
Tags: , , , , ,

Zienekerier, wiedaterieris!

We zijn terug en uitgerust, uitermate uitgerust! De weergoden hebben onze creativiteit getart, maar we hebben ons niet laten kisten. Om een lang verhaal tot de essentie te herleiden, hieronder enkele impressies van hoe een koppel zotte meiden een kleine week aan zee doorbrachten.

O ja, en voor ik het vergeet: bedankt voor jullie toffe reacties terwijl ik weg was ;o)

Zaterdagavond: door de regen naar zee – frietjes!! – twee uur durende voorbereiding voor girls’ night out – ter plaatse: erin vliegen met bier – gratis flügel van garçon – socializen met vrijgezellenkliek – op podium getrokken – dirty dancing met gast aldaar – terug naar beneden sukkelen – bier – gratis flügel van garçon – vriendin springt op venstertablet – ik ernaast – again… dirty dancing – vrouwenkliek komt toe – mannenkliek opeens héél rustig (haha) – vriendelijke hottentot trakteert – 4u: lichten aan = keet gesloten – hottentot weet andere keet – hottentot mee in auto – hottentot al even zat en wijst verkeerde weg – hottentot uit auto gezet – wij twee naar caravan – pipi op de parking – een niet te publiceren filmpje gemaakt op de kamer – coma

Zondag: maag fungeert als wekker – wcpot – zetel – zoeken naar motilium en geen gevonden – wcpot – katerbrunch (gebakken ei en dergelijke) – zetel – tv – geslaagde bbq binnen – tiramisu – Trivial Pursuit – slapen

Maandag: heerlijk geslapen – uitgebreid ontbijt (fruitsap, koffie, beleg, eitje, cornflakes, yoghurt) – Tarotkaarten leggen – regenwandeling naar centrum – soldenslag (nieuw lingeriesetje!!) – regenwandeling langs dijk – pijnlijke voeten in caravan – pannenkoeken – tv – Trivial Pursuit – spaghetti – tv – Trivial Pursuit – slapen

Dinsdag: alweer uitgebreid ontbijt – zetel – tv herprogrammeren – tv-programma’s aanduiden in Story voor de volledige dag – tv – restjes opeten van vorige dagen – tv – volk lokken – volk kan niet komen – tv + Trivial Pursuit – slapen

Woensdag: restjes van de restjes opeten – caravan kuisen – boel inladen – frietjes!! – door de regen naar huis

In één zin: We hebben ons super geamuseerd met ons tweetjes, dankzij het slechte weer geweldig kunnen uitrusten (tot doorligwonden toe), zalig vettig gegeten en gedronken… Maar ‘k heb het hier wel gemist!

 

Gekookte Mimi juni 28, 2008

Gearchiveerd onder: same old same old — lentesneeuw @ 6:08 pm
Tags: , , ,

Ben al terug wegens veel te pijnlijke voeten en een lichte zonneslag. Maar ‘t was megamachtig plezant!! De uitslag verklap ik nog niet. Daarvoor moeten jullie allemaal kijken morgen naar één. Wie weet zie je me daar wel staan met een zonnebloem in de hand ;o)

Voor de rest geef ik even forfait. Ik kan het niet opbrengen om een deftig postje te schrijven. Verbrand aangezicht, bovenarmen en décolleté. Maar daarbij ook koude rillingen, brrr…

Ik ga m’n outfit wijselijk aanhouden voor het feestje van deze avond. Zelfs m’n juwelen staan in m’n vel gebrand! Geen zicht dus om nu iets anders aan te trekken.

Leuk motiefje, Mimi.

 

Dagje gevuld met: juni 17, 2008

Gearchiveerd onder: same old same old — lentesneeuw @ 11:03 pm
Tags: , , ,
  • alleen opstaan en koffie maken
  • me wassen en aankleden
  • wachten tot 11u
  • vuile vent en frietjes uit de diepvries halen
  • koken voor twee (allez ja, microgolf en friteuse)
  • naar de winkel gaan met twee
  • heerlijk kuieren in het bos onder een stralende zon… met twee
  • terrasje doen
  • boete krijgen voor overschreden parkeertijd (heb net nóg niet geleerd, neen!)
  • videotheek leeghuren en twee potjes Ben & Jerry’s kopen
  • films kijken (goeie en minder goeie) en chips eten
  • relaxed babbelen en lachen
  • dit alles zonder meer…
  • ook de eerste keer… tiens…
 

Carpe diem juni 9, 2008

Gearchiveerd onder: just a thought,the L word — lentesneeuw @ 2:28 pm
Tags: , , , ,

Mijn leven is een aaneenschakeling van impulsen. Op m’n twaalfde verkondigde ik al dat mijn levensmotto “carpe diem” was. Toen wist ik nog niet zo goed wat het betekende. Ik vond het vooral chique klinken, als één of andere vriendenpoëzie ernaar vroeg.

Maar ik ben dat motto m’n hele leven blijven meedragen en weet ondertussen wel wat het inhoudt. Vooral tijdens de voorbije twee jaar schreeuw ik het uit bij hoog en laag.

Ik ben geen goeie planner, of liever, ik maak niet zo graag plannen lang van tevoren. Je weet nooit of er nog iets anders en/of beters tussenkomt… Noem het misschien egoïsme, maar voor mij is dat “keeping all options open”. Veelal gaat dat gepaard met “meepakken wat ge kunt” en “genieten van het moment”. Carpe diem dus.

Zoals gisteren. Was ik weer eens duchtig mijn impulsieve zelve. Dat ik niet vroeg hoefde op te staan deze morgen, telde natuurlijk ook mee. Gezellig was het wel, raar alleszins, risicovol ergens ook. Maar ik leef nog, dus da’s goed. En wat er voor de rest van komt? Dat heb je dan ook met impulsiviteit… ‘t is nooit berekend of met zekerheid te zeggen.

Ach wat, ik ga m’n slaap wat inhalen in de zetel en vooral genieten van dát moment.

 

 
Follow

Get every new post delivered to your Inbox.