Lentesneeuw

Watch. Learn. Live.

Poes met ballen augustus 24, 2009

Gearchiveerd onder: same old same old — lentesneeuw @ 10:57 am
Tags: , ,

We hadden Freggel al bestempeld als “de soutsgirl” en Smurf als de “chichimadam”.

Freggel die de stofzuiger trotseert, terwijl Smurf al kirrend achter het kookfornuis kruipt. Freggel die overal stoutmoedig opspringt en Smurf die de rust in haar mand opzoekt. Freggel die als eerste durft te proeven van een garnaaltje en Smurf die het zaakje niet meteen vertrouwt. Smurf die echt zagend kan miauwen en Freggel, voor wie het allemaal eender blijft.

Twee zussen uit hetzelfde nest, maar die ene heeft ballen, moesten we toegeven.

Toen ik ze daarnet binnenzette, merkte ik dat Freggel écht wel ballen heeft! And come to think of it… gisteren zat zij (hij) zich te wassen en kwam er iets roods uitgefloept vanonder. Ik dacht al: “Amai, die wassen zich wel grondig, zo alles binnenstebuiten keren.”

Een vergelijkende test leerde ons dat er inderdaad toch een verschil zit daar beneden, tussen Freggel en Smurf. En dat de “verdikking” bij Freggel net iets te veel lijkt op twee balletjes. Het internet vertelde ons dat we eigenlijk moesten kijken naar de afstand tussen genitale en anale opening. Hm. De katten nog eens omgedraaid en jawel, overduidelijk: Freggel heeft ergens een pietje verstopt, de sloeber…

Wel schrikken, de idee van ons overwegend vrouwelijk huishouden opeens moeten veranderen. Denken dat je met twee lieve katinnen zit, en dan blijkt de ene een sproeiende kater te worden.

Het goeie nieuws -zo blijkt- is dat een castratie goedkoper is dan een sterilisatie :)

 

Mother nature and its power juli 20, 2009

Gearchiveerd onder: same old same old — lentesneeuw @ 12:04 pm
Tags: , ,

Een dierenvriend? Jazeker. Maar deze boomkwekersdochter is ook opgegroeid op het platteland en weet als geen ander dat er niets in te brengen is tegen de soms meedogenloze wil van moeder natuur. Met het recht van de sterkste tracht de natuur zichzelf in balans te houden. Wie zijn wij om daar een stokje voor te steken… or for that matter… sloten antibiotica, oogzalfjes en neusdruppels?

Onze katjes hebben de niesziekte. We hebben ze in die armtierige staat opgevangen en trachten ze er nu vanaf te helpen. Maar deze ziekte blijkt geen simpele verkoudheid… Na wat googlen blijkt het een hardnekkig virus te zijn, waar antbiotica dus geen sikkepit aan verhelpen. Ze krijgen het wel, zij het dan om bijkomende infecties te bestrijden.

De dagelijkse worsteling om die pil welgemikt in hun keelgat te droppen duurt daarmee voort. Goed wetende dat hun opgezwollen oogjes en reutelende neusjes daarmee niet zullen genezen. We verzachten deze ongemakken wel door zalf en druppels, die ook niet zonder slag of stoot in het betreffende oog of neusgat belanden.

Maar voor de rest moeten de katjes het dus zelf doen. Zelf genoeg resistentie opbouwen om het virus uit hun pluizige lijfjes te krijgen. Een paar dagen leken ze dat verbluffend goed te doen, aangesterkt, speels, helder… om vandaag weer allebei met één oog dichtgeëtterd en het derde ooglid freakily ver heen wakker te worden. Ze liggen weer stilletjes in hun mandje om regelmatig opgeschrikt te worden door hun eigen genies.

Kijk, dan moet je als baasje weten dat ‘ocharme’ niet helpt en dat je je hoofd dient te buigen voor de natuur. O jawel, ik heb direct onze dierenartse gebeld. Nog een échte, weetjewel. Een robuuste vrouw die, net zoals ik, zware bedenkingen heeft bij het horen van de nieuwste trend “chemotherapie voor huisdieren”. Ze zei zelf dat we nu niet al te zot veel geld moesten uitgeven aan allerhande medicatie en dat tijd raad zou brengen. Nog één kuurtje antibiotica (“misschien eens een andere soort proberen…”), maar verder moeten we het lot laten beslissen.

Ze hebben alleszins al goed gegeten deze middag.

 

I give you: Freggel & Smurf! juli 17, 2009

Gearchiveerd onder: ander leesvoer — lentesneeuw @ 9:42 am
Tags: ,
cuties

cuties

 

Kattenborrel juni 8, 2008

Gearchiveerd onder: just a thought,relaxing the mind — lentesneeuw @ 12:40 am
Tags: , , , ,

Wat een mens al niet uitvindt om nog eens gezellig samen te zijn… nu ja, uitvinden is in dit geval een te groot woord.

Vriendin M heeft er nu eenmaal een snoezelig klein katje bij en dat kunnen we toch niet zomaar laten voorbij gaan? Dus ik in de vooravond (na een lange dag bloed, zweet en opperste concentratie) naar de supermarkt, alwaar ik voor onze gastvrouw een flesje Martini Rosini -of zo?- heb gekocht (aanrader voor zoetebekken!) en voor de kleine wollenbol twee pakjes “kattensnoepjes”.

Op de parking nog opgehouden door een kennis (ge komt toch ALTIJD bekende mensen tegen, net als ge haast hebt!) en dan roefel roefel naar vriendin. Binnen de kortste keren zat de living vol, waren de glazen gevuld en de salontafel voorzien van heerlijk lekkers. En poezemiene zal binnen het eerste jaar ook geen honger lijden, met al de whiskasmaaltijden en friskiesbrokken die ze mocht uitpakken.

Meer hoeft dat toch niet te zijn op een zaterdagavond?

En nu is ‘t wachten tot de poes haar eerste haarbal oprakelt… en dan is ‘t nóg eens feest :o )

 

 
Follow

Get every new post delivered to your Inbox.