Lentesneeuw

Watch. Learn. Live.

Testje januari 18, 2010

Gearchiveerd onder: the L word — lentesneeuw @ 6:55 pm
Tags: ,

Op basis van de opvallendste elementen van uw persoonlijkheid zou u er goed aan doen een partner te zoeken:

  • Die uw behoefte aan contact met anderen deelt. Die in staat is met u te praten en zijn gevoelens te delen en die positief reageert op uw neiging om uw eigen gevoelens te uiten.
  • Die tijd neemt om naar u te luisteren binnen de relatie.
  • Die in staat is om u scherp te houden zodat uw verzoenende kant u niet belemmert om uw eigen plaats te houden binnen de relatie.
  • Die weet om te gaan met uw behoorlijk directe en soms zelfs onomwonden manier van communiceren.
  • Die ook in staat is om op intuïtie af te gaan.
  • Die uw striktheid en organisatietalent deelt.
  • Die in staat is om toekomstplannen binnen de relatie te maken.
  • Die in staat is de dingen te zien zoals ze zijn zonder zich illusies te maken.
  • Die in staat is uw emoties te beantwoorden en die zelf ook spontaan te uiten.

Bovendien is het ook te verkiezen dat uw toekomstige partner de volgende kenmerken heeft:

  • Is in staat u voldoende te steunen.
  • Laat u liefhebben en zorgzaam zijn.
  • Besteedt een deel van de beschikbare vrije tijd aan gemeenschappelijke activiteiten.
  • Is in staat gezamenlijke plannen met u te maken.
  • Wil graag een bepaalde fysieke nabijheid met u onderhouden.
  • Is in staat uw interesses op intellectueel gebied te delen en met u over bepaalde onderwerpen van gedachten te wisselen.

Voilà. Zo moeilijk kan dat toch niet zijn? :)

 

Echt september 8, 2008

Gearchiveerd onder: just a thought,schoolperikelen,the L word — lentesneeuw @ 5:50 pm
Tags: , , , , , , , ,

Nu even – rustig – zitten. Placeert u kind. In kleermakerszit, zoals je dat het liefste doet. Leg het masker af, doe die sjieke rok uit. Laat de boeken nog een uurtje opzij liggen. Maak je hoofd maar eens leeg. Schrijf eens wat. Iets wat écht is.

Echt?

  • Echt is dat ik zelfs in mijn rustpauzes zit te surfen naar informatie over klasmanagement. Echt is dat ik soms wel twijfel of ik me niet te “losjes” opstel voor de klas. Soms heb ik ze helemaal mee, soms helemaal niet. Je voelt je dan schrikwekkend alleen staan tegenover een twintigtal jongvolwassen individuen die ook volwaardig mens zijn. Met (g)een mening, (g)een goesting, (g)een interesse. Maak ik de les net niet boeiend genoeg? Straal ik niet genoeg gezag uit? Hm. Moeilijk om jezelf te evalueren. Maar ik kan niet iemand anders zijn. Ik kan niet binnenkomen in de klas met een streng gezicht. Ik vertik het om vijf minuten te blijven doordrammen over hoe onrespectvol hun geroezemoes is. Ik zwijg tot zij zwijgen. Om dan één of twee zinnen op kalme toon te zeggen. Akkoord, daarna gaat het weer heel wat beter, maar ze hervallen sowieso. Nota’s? Straf? Not my style.
  • Echt is dat ik het aan dit werktempo nooit zal volhouden. Mijn volledige weekend ging non-stop (of toch bijna) naar voorbereidingen en lesmateriaal bijeen scharrelen. O ja, klein detail dat de handboeken er nu nóg niet zijn. Oké. Eens ze er wel zijn, zal het wel vlugger gaan. Maar dan stop ik denk ik nóg teveel tijd in het voorbereiden. En dan heb ik nog niets te verbeteren gehad de voorbije dagen. Djeez.
  • Echt is dat ik geen tijd heb om aan liefde te denken.

Niets is nog echt écht.

 

PARSHIP september 6, 2008

Gearchiveerd onder: ander leesvoer,the L word — lentesneeuw @ 12:53 pm
Tags: , , , , ,

Als de krant er al reclame voor wil maken, dacht ik, dan moet het al “serieus” zijn.

PARSHIP: Op zoek naar de partner die perfect bij u past? Met de psychologische PARSHIP-test maakt u kennis met serieuze singles en vindt u uw ware liefde gegarandeerd.

Oh. Psycho-testjes! En oh. Serieuze singles!

Daar wilde ik het fijne van weten en aldus registreerde ik me op deze zeer professioneel uitziende site. Een niet-serieuze single zou inderdaad de uitgebreide psychologische test al niet kunnen volhouden. Ik deed dat wel, uiteraard.

Het is wel eens tof om je eigen persoonlijkheid, gewoontes en karaktereigenschappen (24 in totaal!) geanalyseerd te zien in grafieken. Alles klopte. Daarbij ook advies over welk karakter jouw ideale partner best heeft om samen nog lang en gelukkig te leven. Interessant!

Een volgende klik leidt je direct naar de lijst van mannen waarmee het supergoed zou klikken. 90% compatibiliteit met een ingenieur uit Vlaams-Brabant, 87% met een fotograaf uit Oost-Vlaanderen en ga zo maar door. Als er spanningsvelden zouden zijn op eender welk gebied, maakt de site je daar ook attent op. Geweldig!

Vervolgens kan je een “Ijsbreker” sturen naar iemand die je wel bevalt. Nog voordat ik mijn keuze kon maken, kreeg ik er zelf al zo eentje in mijn virtuele bus. Een lijstje met vier vragen, waar je onafhankelijk van mekaar op moest antwoorden. De vragende partij had ook een “inzet” meegegeven. Indien we vier gelijke antwoorden gaven, kreeg ik een foto van hem te zien. Spannend!

Nog even zijn profiel gecheckt, zijn begeleidend tekstje over zichzelf en ja, het leek wel wat.

Op drie van de vier vraagjes hadden we beiden hetzelfde antwoord gegeven, wat meneer precies al genoeg vond, want nog geen vijf minuten later kreeg ik in mijn hotmailbus de vraag tot “contact” en de boodschap dat hij me een foto had gestuurd met persoonlijke tekst van 88 woorden via PARSHIP zelf. Grappig!

Opnieuw naar “mijn PARSHIP”-pagina en openklikken die boel!

OPENKLIKKEN!

Hallo?

Wilt u deze of andere berichten nu lezen? Als premium-lid kunt u onze service zes maanden lang onbeperkt gebruiken. Word nu premium-lid!

12 maanden lid –> 262 euro

6 maanden lid –> 179 euro

3 maanden lid –> 150 euro

Dat vond mijn zoektocht naar de ideale partner toch net ietsje teveel. My cunning mind vond een oplossing, however! Als het “pakt” tenminste, want alles wat je neerschrijft in je extra info-vakje wordt gecontroleerd. Ik heb er subtiel het eerste deel van mijn hotmail adres achtergelaten en een “wie hier creatief weet mee om te gaan, vindt me direct zonder onnodig veel geld uit te geven.”

Eens zien of het door de controle geraakt ten eerste en of het mannenvolk deze hint snapt.

 

Bakvissen augustus 14, 2008

Gearchiveerd onder: ander leesvoer,the L word — lentesneeuw @ 4:52 pm
Tags: , , ,

Ik krijg de commentaar: “Gulle zijt precies twee bakvissen!”

Maar ik kan alleen zeggen dat ik het zo lief vind en hartverwarmend.

De verleiding was groot, toen ik je zag liggen
Ik durfde niet te ademen
Bang om de betovering te doorbreken
Even was het net alsof het nooit anders geweest is
De verleiding was groot
Om mee onder je dekentje te kruipen
Maar er was nog geen plaats
Nu nog niet
De verleiding was groot
Om je hier te houden
Want je hebt je plaats veroverd
Hier in mijn hart

H.

Hij weet het wel aan te pakken. Hm.

 

Sleepover augustus 13, 2008

Gearchiveerd onder: just a thought,the L word — lentesneeuw @ 10:30 am
Tags: , , , ,

Er tikt een vreemde klok door het huis. Of wacht eens. Nee. Het ís ook een vreemd huis waar ik zit nu. Ik kijk rond naar het minimalistische interieur. Zo te zien houdt hij het simpel en puur. Niet teveel poeha, only the basics. En dat vind ik dus bijzonder goed.

Ik lig in zijn zetel, want dat was de afspraak. Ik hier en hij daar, in zijn slaapkamer met zachtroze muren -roze? Ja, het werkt wel hé.- En netjes! Onnoemelijk veel orde hier. Veel meer dan ikzelf bezit. Er is hier niets scheef of krom te noemen en alles heeft kennelijk zijn plaats. Zelfs de handdoeken in de badkamer liggen mooi om de andere kleur op een torentje. Ik had ‘m even gek aangekeken toen ik het opmerkte.

Deze nacht heb ik meer gewaakt dan geslapen. Of droomde ik alleen maar dat ik om het uur mijn ogen open deed, even naar de klok keek, mezelf geruststelde dat het veilig was waar ik lag? Dat was m’n onderbewuste denk ik, omdat het goed wist dat ik niet thuis sliep. Soms leek het alsof ik iets hoorde op de gang. Een deur, een paar voetstappen. En dan stelde mijn droomgeest zich voor dat hij me stond aan te kijken. Hij heeft zo’n warme zorgende blik, waar ik wel wat aan moet wennen. Meestal ben ik het die zorgt.

Deze morgen moet ik dan wel in een diepe slaap gesukkeld zijn. Net op het moment dat hij hier wél rondliep. “Ik ben een hele lichte slaper!”, had ik er gisterenavond uitgekraamd, en dat we samen zeker zouden ontbijten. Hij is nu al werken. Ik heb ‘m nog even gezien, net voor hij de deur uitliep. Een goeiemorgenknuffel en “in mijn kamer is het donkerder, als je wil verder slapen.” Zo lief ben ik het echt niet gewend.

Uiteindelijk besloot ik op te staan en me klaar te maken. Toen zag ik pas dat hij een brief had achtergelaten. Op mijn ontbijtbord. Naast mijn koffietas. Die hij had klaargezet. Terwijl ik lag te slapen.

 

Ja, Peggy, jaaa! augustus 12, 2008

Gearchiveerd onder: the L word — lentesneeuw @ 6:24 pm
Tags: , , ,

Peggy (of Sneeuwkoningin) richtte een deel van haar postje naar mij deze namiddag… Ze sloot af met dit:

“Dus aan hen die niet durven maar wel willen (ja Sterrekes, gij dus): ga er voor en probeer het uit. Bedenk wat je te verliezen hebt! Het kan toch nooit een echte stevige vriendschap worden met iemand voor wie je dat beetje meer voelt, believe me. Wat heb je te verliezen? Geluk is voor diegenen die het grijpen.”

En zowaar, Peggy meid, naast het feit dat ik me trots persoonlijk aangesproken voelde, heb je au fond natuurlijk ook gelijk.

Ik antwoordde dit terug:

“Sterrekes vliegt gradueel achteruit van haar stoel, hoe meer en hoe verder ze deze post leest. Toch sluit ze af met een smile, want ja, wat heeft ze te verliezen? Niet zoveel eigenlijk. Integendeel, ze zou er een heleboel bijkrijgen, zoals daar zijn:
- regelmatige knuffels
- een privé luisterend oor
- een arm om haar schouder als ze kou heeft
- een gentlemanduwtje in de rug bij het buitengaan van het restaurant
- een viswijf waarmee ze uitgebreid kan kletsen
- een filmpartner

o jee… ik zou dit beter op m’n blog zetten :o ) *klikt weg*”

Waarmee ik de discussie over het al dan niet mogelijks eventueel kunnen, durven en willen springen hierbij nog altijd in het midden laat. Ik zal wel al het nodige doen om te weten te komen wat de mogelijkheden zijn. No doubt about that. Het zal ook niet het laatste zijn wat u over H. en mij hoort.

En Peggy, zou jij geen positie aan de balie willen ambiëren? Of toch tenminste vakbondsafgevaardigde worden? Je bent verdomd goed in het verdedigen van je standpunt! Bijna had ik met de armen in de lucht uitgeroepen: Ja, Peggy, jaaa! :o )

 

Geworstel en schrik augustus 10, 2008

Gearchiveerd onder: the L word — lentesneeuw @ 9:21 pm
Tags: , , , ,

Ik kreeg een berichtje van goeie vriend slash persoonlijke taxichauffeur van enkele dagen geleden. Laat ik hem vanaf nu maar H. noemen. Dat praat wat makkelijker.

H’s berichtje dus. Dat hij het wat moeilijk heeft gehad. En geheel onverwacht schrok ik. Letterlijk een dikke oei. Hij worstelt nog met een aantal zaken, dat weet ik wel. Maar toch bekroop mij een angst. Het zou toch niets met mij te maken hebben? Met die mogelijke ons die traag en gestaag in wording is?

Zie je, het is echt niet meer gemakkelijk eens je ouder bent. Verdamme toch! Bij deze wil ik ook al de voorgangers eens deftig bedanken voor de teleurstellingen, het aantrekken en afstoten, de twijfels, de kleine en grote ergernissen, de droom die na vele jaren dan toch nog aan diggelen raakte. Bijzonder veel dank daarvoor, want daardoor worstel ik nu dus ook.

Nu! Het moment waarop ik eens iemand ontmoet die op vele vlakken mijn gelijke te noemen is. Iemand met vele gelijklopende interesses, met een even grote intelligentie, met charmes en humor en kwaliteiten die je maar zelden in één pakket tegenkomt. Nu dus.

Maar diep vanbinnen kan ik me niet laten gaan. Ik kan niet “vallen”, zoals ik het hem al heb uitgelegd. Ik worstel en ik denk. En hij ook. Dat we het beiden doen, maakt dat we mekaar verstaan en de nodige tijd nemen, maar tegelijk werkt het ook beangstigend. We praten er open over en komen tot de conclusie dat de tijd nog niet rijp is. Buitenstaanders zien het gebeuren en begrijpen niet waarom dit nog niet verder is gegaan.

Schrik, zeg ik u.

 

[flashbackpost] No harm done augustus 6, 2008

Gearchiveerd onder: the L word — lentesneeuw @ 9:00 am
Tags: , , , , , ,

[We schrijven 26 juli...]

Het vergaat me een beetje moeilijk vandaag. Want weet je, ik probeer het echt. Ik probeer je te vergeten en het weinige wat we hadden ook weinig te laten lijken. Zoals je had gezegd: Wees maar sterk. Wel, ik hou me sterk. Ik onderdruk de drang om te vragen hoe het met je gaat en jij hebt blijkbaar ook niet veel zin om te praten. Doe je dat bewust? Blijf je zoveel mogelijk uit mijn buurt om me hierover te helpen? Of zie je er echt het nut niet meer van in?

Ach, wat maakt het ook uit. Het zijn mijn demonen, waar jij maar bitter weinig inspraak in hebt gehad. Behalve dat jij het was, dat je gewoon jezelf was. Ik kan niet uitleggen waarom ik zo hard voor je gevallen ben. Ook niet waarom het zo moeilijk is om je los te laten nu. Een paar weken gaat het goed en dan opeens niet meer. Ik mis je wel, ja. Dat zal het vooral zijn. En ik vraag me af of…

Weet je, het maakt eigenlijk niet zoveel uit. Of we nu contact hebben of niet, die ups en downs gaan gewoon verder. Altijd worstel ik me terug naar en uit dat eerste gevoel van acht maanden geleden. Acht maanden al? Werkelijk? Een periode vol ups en downs. De pedalen verliezen om daarna terug gefocust in het zadel te springen. Ik had het je beter nooit opgebiecht. Wat had je er eigenlijk aan? Jouw gevoelens waren niet die van mij.

En eerlijk, wat heb je er nu aan, dat ik je dit vertel? Niets, ik weet het.

Maar je kent me. Ik schrijf het liefst van me af. Even dacht ik je dit persoonlijk te sturen, maar wat zou je nog kunnen antwoorden? En zou je het wel willen? Daarom schrijf ik mijn gedachten omtrent jou voor één keer hier neer. Goed wetende dat dit pas binnen een week of zo zal verschijnen. En dat is nu net het goeie eraan. Het stelt me zelfs gerust, want tegen dan zit ik veilig ver weg en is deze kwetsbare down wel weer voorbij.

No harm done. Ik heb mezelf zonet vrij geschreven en jij hebt niets gemerkt van deze dip.

[Lentesneeuw zit momenteel in La Douce France te genieten van rust in haar hoofd. Maar laat gerust een reactie na. Zij heeft dat immers graag en zal reageren van zodra ze kan -en wil.]

 

[flashbackpost] Pending augustus 2, 2008

Gearchiveerd onder: just a thought,the L word — lentesneeuw @ 9:00 am
Tags: , , , , , , ,

[We schrijven 23 juli, de dag dat ik met de kriebel in de buik mijn afspraakje bij meneer de kaartlegger zit af te wachten]

‘t Is duidelijk kwamkwammertijd op alle blogs en Lentesneeuw is vlug door haar blogroll heen. Dus mijmert ze een beetje -alsof dat enig nieuws is- en constateert het volgende: her life is pending. Wat zoveel wil zeggen als dat haar leven op wacht staat.

Categorie “werk”: Zeer onzekere tijden momenteel. Er werd al spontaan gesolliciteerd, er werd al op vacatures gereageerd, er werd zelfs al persoonlijk meer uitleg bij de cv verschaft. Maar dit alles verzekerde nog geen nieuwe job voor het volgende schooljaar. Toch heeft Lentesneeuw hoop, want ze weet dat ze one hell of a teacher is.

Categorie “gezondheid”: Ze wordt duidelijk ouder en er is geen dag meer te noemen zonder dat ze hier een pijntje en daar een raar boebeltje voelt. Maar al bij al is zij nog redelijk gezond te noemen. Eigenlijk mag ze niet klagen.

Categorie “liefde”: Na twee jaar draagt zij nog steeds de status “single”. Ze heeft zich daar in het verleden serieus ambetant bij gevoeld, heeft geworsteld met haar eigen imago, haar eigen kunnen. Maar nu niet meer. De periode dat ze alleen was, heeft haar gesterkt in al haar facetten.

En net op het moment dat ze haar lot met opgeheven hoofd begon te dragen, verscheen daar iemand ten tonele. Hij werd in een mum van tijd een luisterend oor, een volwaardige gesprekspartner, ja zelfs, een hele goeie vriend. Met potentieel, dat had ze nooit ontkend.

Er gebeurde wel iets vreemds met Lentesneeuw. Want normaliter zou ze over deze ontluikende vriendschap -met zicht op meer- de pannen van het dak schrijven. Maar dat deed ze niet en ze kan ook niet precies verklaren waarom. Heeft ze een beetje schrik misschien? Voor een volgende teleurstelling? Durft ze zich niet te gooien deze keer? Zouden haar lezers het afdoen als yet another random post about another random guy? Want hij is geen random guy.

Pending dus. Ze heeft nog niet beslist hoe en wat het juist is. Maar ondertussen geniet ze wel van de warme vriendschap.

[Lentesneeuw zit momenteel in La Douce France te genieten van du vin (wordt u later nog duidelijk), du pain et du boursin. Maar laat gerust een reactie na. Zij heeft dat immers graag en zal reageren van zodra ze kan -en wil.]

 

less is more juli 10, 2008

Gearchiveerd onder: the L word — lentesneeuw @ 9:57 pm
Tags: , , , ,

“Oh lord seems, the best is yet to come”, kweelt Joost Zwegers van Novastar me toe.

“Ah ja?”, vraag ik verrast. Ik ruk zijn micro uit zijn handen net als hij de volgende zin wil inzetten en grijp ‘m bij de arm. “Kom en zet u ne keer hier naast mij in de zetel, gij.”

Hij ziet mijn bui al hangen en kijkt me verwonderd aan. “Maar ‘t is toch zo?”, begint hij, “Je moet blijven geloven in de toekomst, dat de beste dingen je zeker zullen overkomen.”

“Weet ge dat het mij allemaal zo erg niet meer interesseert”, antwoord ik. “Ik zit in een I couldn’t give a fuck-fase. Heb je dat ook al gehad? Zo’n periode waarin je immuun bent geworden voor het andere geslacht? Daar zou je beter eens een liedje over maken. Over gelatenheid en onverschilligheid. Een bijna accepteren van je lot. Dat de liefde voor vandaag niet zal zijn en dat het voor jouw part nooit moet komen. O jawel, Je ziet jezelf graag, je bent overtuigd van je warme en liefdevolle kwaliteiten, je weet dat je het geweldig zou doen. Maar er is niemand die het ziet. Dan maar op je eentje. Snap je?”

Maar hij luisterde al niet meer. Hij stond alweer recht, had de micro vanachter het kussen gepeuterd en was weer beginnen zingen: “Takes a lot of time to see you need less to become more.”

 

 
Follow

Get every new post delivered to your Inbox.